Dört duvar

Kız, üzerinde 13 yazan kapının önünde durdu.Elindeki anahtar buz gibiydi.Kapıyı açmak için anahtarı kilide soktu.Çıt.Kapı açıldı.İçeride beklediği gibi karanlık bir oda yoktu.Bembeyaz, tamamen boş bir yer vardı.Ne masa vardı ne sandalye.Sadece dört duvar.Kız içeri girdiği anda kapı arkasından kapandı.Duvarlarda yavaş yavaş yazılar belirmeye başladı.“BİRİNCİ DUVAR: GEÇMİŞ.”Kız birinci duvara baktı.Duvarın üzerinde daha önce yaşadığı bütün odalar görünmeye başladı.Sonra ikinci duvarda:“İKİNCİ DUVAR: KORKU.”Kızın karşısına korktuğu şeylerin görüntüleri çıktı.Üçüncü duvarda:“ÜÇÜNCÜ DUVAR: GERÇEK.”Duvar tamamen aynaya dönüştü.Kız aynaya baktığında karşısında kendisini değil, küçük bir çocuk hâlini gördü.Çocuk duvarın içinde duruyor ve ona bakıyordu.“Beni neden unuttun?” diye sordu.Kızın gözleri büyüdü.“Ben seni tanımıyorum.”Çocuk başını salladı.“Tanıyorsun.”Sonra dördüncü duvar aydınlandı.Üzerinde tek bir cümle vardı:“DÖRDÜNCÜ DUVAR: SEÇİM.”Odanın ortasında iki kapı belirdi.Birinde:ÇIKDiğerinde:KALyazıyordu.Kız iki kapıya baktı.Tam karar verecekken arkasından tanıdık bir ses geldi:“Çıkarsan her şeyi unutacaksın.”Kız döndü.Aynadaki kız oradaydı.“Kalırsan?”Aynadaki kız cevap vermedi.Duvarların arasından bir fısıltı yükseldi:“Kalırsa sen özgür kalırsın.”Kızın yüzü gerildi.“Sen kimsin?”Aynadaki kız yavaşça gülümsedi.“Bunu sonunda sorabildin.”Bir adım yaklaştı.“Ben, dört duvarın içinde senden önce kalan kişiyim.”Kız şaşkınlıkla ona baktı.“Peki neden benim yüzüme sahipsin?”Aynadaki kızın gülümsemesi kayboldu.“Çünkü…”Odanın ışıkları söndü.“…birimiz diğerinin yerini almak zorunda.”Kız geri çekildi.Karanlığın içinde dört duvar aynı anda konuşmaya başladı:“SEÇ.”Kız, ÇIK yazan kapıya baktı.Sonra KAL yazan kapıya.Ve tam elini bir kapıya uzatacakken zeminin altında bir şeyin hareket ettiğini fark etti.Duvarların arasından yeni bir çatlak yayıldı.Çatlağın içinden bir ses yükseldi:“Henüz seçim yapma.”Kız dondu.Çünkü bu ses…daha önce hiç duymadığı birinin sesiydi.Ve duvarın üzerinde yeni bir sayı belirdi:14