Dört duvar

Duvarın üzerinde beliren 14 sayısı birkaç saniye boyunca parladı.Kız geriye çekildi.“On dört…”Tam sayıya dokunacakken odanın zemini hafifçe sarsıldı.Güm.Dört duvarın her birinde ince çatlaklar oluştu.Çatlakların içinden soğuk bir hava yayıldı.Sonra duvarlardan biri yavaşça geri çekildi ve arkasında uzun bir koridor ortaya çıktı.Kız koridora baktı.“Burası neresi?”Cevap gelmedi.Bir adım attı.Koridorun duvarlarında küçük kapılar vardı.

Her kapının üzerinde farklı bir sayı yazıyordu.1… 2… 3… 4…Sonra sayılar devam etti:8… 9… 10… 11… 12… 13…Kız durdu.En sondaki kapının üzerinde ise:14yazıyordu.Kapının önüne geldiğinde üzerinde küçük bir not gördü:“Bu odaya daha önce hiç kimse girmedi.”Kız kapıyı açtı.İçerisi diğer odalardan tamamen farklıydı.Ortada büyük, yuvarlak bir masa vardı.Masanın üzerinde dört küçük taş duruyordu.Birinci taşın üzerinde GÖR,ikinci taşta DUY,üçüncü taşta HATIRLA,dördüncü taşta ise SEÇyazıyordu.Kız taşlara dokunmadı.Tam o sırada arkasındaki kapı kapandı.Karanlıkta bir ses duyuldu:“Artık odalar seni değil…”Ses kesildi.Kız bekledi.“…sen odaları seçiyorsun.”Duvarın üzerinde bir ayna belirdi.Kız aynaya baktı.Bu kez yansıması normaldi.Fakat aynanın köşesinde küçük bir yazı vardı:“GERÇEK ODAYI BUL.”Kız etrafına baktı.Dört duvar.Bir masa.Dört taş.Bir ayna.Başka hiçbir şey yoktu.Sonra yerde küçük bir çizik fark etti.Çiziklerin şekli bir kapıya benziyordu.Kız diz çöktü.Parmaklarıyla zemine dokundu.Bir anda yerin altından bir ses geldi:“Beni duyabiliyor musun?”Kız korkuyla geri çekildi.“Evet…”Ses tekrar konuştu:“O zaman üçüncü taşı al.”Kız masaya baktı.Üçüncü taşın üzerinde:HATIRLAyazıyordu.Taşı eline aldığı anda odadaki bütün ışıklar söndü.Karanlığın içinde geçmişten görüntüler belirmeye başladı.İlk oda…İkinci oda…Beşinci duvar…Aynalar…On üçüncü oda…Ve sonra hiç görmediği bir görüntü.Dört duvarın ilk kez oluştuğu an.Kız görüntüye dikkatle baktı.Duvarların ortasında biri duruyordu.Yüzü görünmüyordu.Elinde ise aynı taşlardan dört tane vardı.Sonra görüntüdeki kişi başını kaldırdı ve doğrudan kıza baktı.“Beni bulursan…”Görüntü aniden kesildi.“…neden burada olduğunu da öğreneceksin.”Işıklar tekrar yandı.Kızın elindeki taş değişmişti.Üzerinde artık HATIRLA yazmıyordu.Tek bir kelime vardı:“KAÇ.”Tam o anda kapının dışından hızlı ayak sesleri duyuldu.Birisi koridorda koşuyordu.Kız kapıya yaklaştı.Ayak sesleri durdu.Kapının diğer tarafından üç kez vuruldu.Tak.Tak.Tak.Sonra bir ses fısıldadı:“14. odada yalnız değilsin.”