Ölümün gölgesi I.

Bölüm 3•

Mektubun Diğer Yüzü

Tema:
Elena, mektubu sabaha kadar saklamıştı.

Nereye koyduğunu kimsenin bilmemesi gerekiyordu.

Çantasının en küçük gözünde, eski defterlerinin arasına sıkıştırmıştı. Buna rağmen sanki kâğıt orada durmuyor, kalbinin üzerinde ağırlaşıyordu.

Okulun koridoruna girdiğinde ilk gördüğü kişi Damon oldu.

Duvara yaslanmış, her zamanki umursamaz ifadesiyle etrafı izliyordu.

Göz göze geldiler.

Damon'un yüzündeki gülümseme küçücük bir anlığına kayboldu.

Sonra geri geldi.

"Ne oldu, Elena?" dedi. "Beni görünce yine yolunu mu değiştireceksin?"

Elena çantasının askısını düzeltti.

"Seninle aynı yerde bulunmak zorunda olmadığım sürece değiştirmem."

Damon hafifçe güldü.

"Küçük bir şeytan hâlâ sinirli."

"Şeytan yavrusu da hâlâ kendini komik sanıyor."

Damon'un bakışları bir anda değişti.

Elena bunu fark etti.

Ama neye tepki verdiğini anlayamadı.

Damon birkaç saniye boyunca çantasına baktı.

Tam olarak çantasına.

Elena'nın kalbi hızlandı.

"Ne var?" diye sordu.

Damon cevap vermedi.

Yanından geçip giderken yalnızca tek bir cümle söyledi:

"Annen sana hiç eski mektuplardan bahsetti mi?"

Elena olduğu yerde kaldı.

Koridorun gürültüsü bir anda uzaklaşmış gibiydi.

Annesi.

Mektup.

Damon.

Üçü nasıl aynı cümlede buluşabilirdi?

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları