Ölümün gölgesi I.
Kara Bela
Elena o gece uyuyamadı.
"Elena'ya asla anlatma."
Bu cümle zihninde dönüp duruyordu.
Annesi sorularını cevapsız bırakmıştı. Ne Evelyn'den bahsetmişti ne de fotoğrafın arkasındaki yazıdan.
Sadece konuyu kapatmaya çalışmıştı.
Ama artık çok geçti.
Elena gerçeğin bir parçasını görmüştü.
Ve gördüğü şey hoşuna gitmemişti.
Ertesi sabah okula giderken yağmur yağıyordu.
Gökyüzü griydi.
Tam da ruh hâli gibi.
Koridora girdiğinde birkaç öğrenci fısıldaşarak önünden geçti.
Fakat Elena'nın dikkati başka bir yerdeydi.
Damon.
Her zamanki yerindeydi.
Pencerenin yanında durmuş, dışarıdaki yağmuru izliyordu.
Elena ona doğru yürüdü.
Bu kez kaçmayacaktı.
Damon onu görünce hafifçe kaşlarını kaldırdı.
"Bak sen şu işe."
"Konuşmamız lazım."
"İstemiyorum."
"Ben istiyorum."
Damon güldü.
"O zaman ne kadar şanssızsın."
Elena dişlerini sıktı.
"Evelyn kim?"
Gülümseme Damon'ın yüzünden silindi.
İlk kez.
Gerçekten ilk kez.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları