Ölümün gölgesi I.
Eski Bir Mektup
Elena eve geldiğinde ev her zamanki sessizliğinden daha ağırdı.
Kapıyı kapatıp ayakkabılarını çıkardı. Koridorda annesinin odasından gelen çekmece sesini duydu. Normalde annesi eve geldiğinde onu mutfakta bulur, “Günün nasıl geçti?” sorusuna alışkanlıkla “İyi,” diye cevap verirdi.
Ama bugün mutfağa girmedi.
Çantasını odasına bırakıp yatağının kenarına oturdu.
Aklında yine aynı kişi vardı.
Damon.
Onunla ilgili ne kadar az şey biliyorsa, merakı o kadar büyüyordu. Damon’ın bakışlarında açıklayamadığı bir şey vardı. Sanki Elena’ya her baktığında, onun bilmediği bir şeyi hatırlıyordu.
Tam o sırada annesinin sesi duyuldu.
“Elena?”
Elena irkildi.
“Efendim?”
“Buraya gelir misin?”
Elena salona geçtiğinde annesini elinde eski, kahverengi bir kutuyla gördü.
Kutunun üzerinde yılların bıraktığı ince bir toz tabakası vardı.
“Bu ne?” diye sordu Elena.
Annesi cevap vermeden kutuyu masaya bıraktı.
“Bunu yıllardır açmadım.”
Elena’nın kaşları çatıldı.
“Neden?”
Annesi bir süre kutuya baktı.
“Çünkü bazı şeyleri hatırlamak istemedim.”
Elena’nın içindeki merak bir anda büyüdü.
Annesi kapağı açtı.
İçinden birkaç fotoğraf, eski bir kolye ve sararmış mektuplar çıktı.
Elena mektuplardan birini almak üzere uzandığında annesi elini tuttu.
“Onu değil.”
“Niye?”
“Çünkü o mektup sana ait değil.”
Elena annesinin yüzüne baktı.
“Benimle ne ilgisi var?”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları