Kızıl kuş:sibirya ayazı
Bölüm 3•
3 bölüm
Tema:
isteseniz küfürleri azaltabilirim
Sedyeyi üssün revirine doğru jet hızıyla sürüklerken etrafımızı saran Rus sağlık personeli ne olduğunu anlamaya çalışarak bağrışıp duruyordu. Ameliyathaneye gerek kalmamıştı; Elif helikopterde kurşunu tereyağından kıl çeker gibi çıkardığı için bacağa sadece dikiş atılıp iyi bir pansuman yapılması gerekiyordu.
Revirin soğuk ve steril odasına girdiğimizde etraftaki Rus doktor ve hemşireler üzerimize üşüştü. Adamlar tek kelime Türkçe bilmiyordu, bu yüzden ortam tamamen Rusça bağrışmalarla doldu.
Doktor, Yiğit’in bacağındaki yarayı görünce şaşkınlıkla bağırdı:
— Кто вытащил пулю? Это же безумие!
(Kurşunu kim çıkardı? Bu tam bir delilik!)
Elif soğukkanlılıkla doktorun önüne geçti, eldivenli ellerini göstererek sert bir tonla cevap verdi:
— Я вытащила. Не ори, а делай свою работу! Промывай и зашивай!
(Ben çıkardım. Anırma da işini yap! Yıka ve dik şunu!)
Yiğit’i sedyeden sedyeye aktarırken sağlık görevlilerinden biri yaralı bacağına yanlışlıkla bastırdı. Yiğit’in gözleri yuvalarından fırladı, acıdan yüzü morardı ve revirin duvarlarını çınlatan katıksız bir Rusça küfür savurdu:
— Сука, блядь! Ты куда давишь, долбоёб?! Я тебе эти руки в жопу засуну!
(Sikiiim! Nereye basıyorsun lan dalyarak?! O ellerini götüne sokarım senin!)
Yalçın hemen Yiğit’in kafasını tutup bastırdı, bir yandan da Rus görevliye dik dik baktı:
— Тише, Игит! А ты, эй, сукин сын, трогай его осторожнее, пока я тебе челюсть не сломал!
(Sakin ol Yiğit! Sen de hey, orospu çocuğu, çenesini kırmadan önce adama daha dikkatli dokun!)
Yamaç kapının yanında durmuş, gözlerini kapıdaki Rus nöbetçilere dikmişti. Yine de gözü Elif ve Yalçın’ın üzerindeydi. Yalçın’ın Elif’e panikle yaklaşmasını fırsat bilip aralarına girdi, Yalçın’ı hafifçe itti:
— Свали в сторону, Ялчин. Не мешай врачам, блядь.
(Çekil kenara Yalçın. Doktorlara engel olma amına koyayım.)
Elif abisine ters bir bakış attı ama laf yetiştirmek yerine doktorun elinden tentürdiyotu kapıp Yiğit’in yarasına bastırdı. Yiğit yatağın demirlerini sıkarken bir küfür daha patlattı:
— Ебать мой лысый череп! Элиф, ты меня убьёшь быстрее, чем эти русские!
(Kabak kafamı sikeyim! Elif, beni bu Ruslardan daha hızlı öldüreceksin!)
Kerim abi disiplin timsali duruşuyla odanın ortasında dikildi, gür sesiyle ortamdaki tüm gürültüyü kesti:
— Заткнитесь все! Врач, зашивай живо!
(Kesin lan hepiniz sesini! Doktor, çabuk dik şu bacağı!)
Çağan ise köşede, kumral saçları alnına düşmüş hâlde sessizce duruyordu. Mavi gözleri tek bir noktaya kilitlenmişti. Hiç gülmüyordu, yüzünde en ufak bir duygu kırıntısı bile yoktu. Bize doğru bir adım attı. Rus sağlık görevlilerinin duymayacağı bir mesafeye gelince kulağıma doğru eğilip Türkçe konuştu:
— Kızıl Kuş, kapıda dur. Dışarıdaki Rus komutanlarla temas kurmam gerekecek. İnsan içine çıktığımız an kimse Türkçe duymayacak.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 26 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları