Charlie

Leyla, elindeki fotoğrafı tekrar tekrar inceledi.Fotoğraftaki herkes tanıdıktı.Ama arka plandaki kişi...Orada olmamalıydı.Leyla fotoğrafı masaya bıraktı.“Bu kim?”Kimse cevap vermedi.Çünkü odadaki herkes fotoğrafa bakarken aynı şeyi fark etmişti:Fotoğrafın arkasındaki kişi her bakışta biraz daha yaklaşıyordu.Leyla fotoğrafı tekrar eline aldı.Kişi artık kapının önündeydi.Bir saniye sonra fotoğrafın içinden kayboldu.O anda odanın kapısı kendiliğinden kapandı.Charlie kitabı açıldı.Sayfada yeni bir cümle vardı:“Onu arama.”Leyla fısıldadı:“Peki ya o bizi bulursa?”Sayfanın altında başka bir yazı belirdi:“Zaten buldu.”Işıklar söndü.Karanlıkta bir sandalye sesi duyuldu.Sonra biri Leyla'nın hemen arkasından konuştu:“Beni sonunda hatırladın.”Leyla arkasını dönmedi.“Sen kimsin?”Ses cevap vermeden önce kısa bir süre sustu.“Bunu öğrenmek için Charlie'yi çağırmadınız mı?”Leyla'nın gözleri büyüdü.Çünkü Charlie'nin kitabı masanın üzerinde değildi.Kitap artık yerdeydi.Ve kapağında daha önce olmayan bir cümle yazıyordu:“CHARLIE SADECE BAŞLANGIÇTI.”Tam o anda duvarda yeni bir kapı belirdi.Kapının üzerinde:11yazıyordu.Kapı yavaşça açıldı.İçeriden soğuk bir hava geldi.Ve karanlığın içinden bir fısıltı yükseldi:“Gelmeye devam edin.”Leyla kapıya baktı.Bu kez korkmasına rağmen geri dönmedi.Bir adım attı.Sonra bir tane daha.Kapının eşiğine geldiğinde arkasındaki ses son kez konuştu:“Çünkü gerçek hikâye şimdi başlıyor.”