Saat 03 . 13

Duru günlüğü elinde sıkıca tuttu.“İlk gece bugün değildi…”Bu cümle kafasının içinde dönüp duruyordu.Birden eski bir anı gözlerinin önüne geldi.Küçük bir çocuktu.Aynı evdeydi.Koridorda durmuş, duvardaki saate bakıyordu.Saat 03.13.Yanında başka bir kız vardı.Kız Duru'nun elini tutmuştu.“Eğer saat durursa,” demişti, “sakın aynaya bakma.”Duru anının devamını hatırlayamıyordu.Sonra günlükten bir sayfa kendi kendine çevrildi.Sayfanın ortasında bir isim vardı:“Lina.”Duru'nun kalbi hızlandı.“Lina...”Aynadaki kız başını kaldırdı.“Sonunda hatırladın.”Duru aynaya baktı.“Sen Lina mısın?”Kız cevap vermedi.Sadece gülümsedi.O anda evdeki bütün saatler aynı anda çalışmaya başladı.Tik... tak... tik... tak...Ve hepsi aynı saati gösteriyordu:03.13.Duru günlüğün son satırını okudu:“Lina kaybolmadı.

Lina, evin içinde kaldı.”