Saat 03 . 13

Duru duvardaki yazıya baktı.“İKİ KİŞİ GİRDİ.

SADECE BİRİ ÇIKACAK.”“Ben bunu kabul etmiyorum,” dedi.Lina başını kaldırdı.“Ev zaten senin kabul edip etmediğini umursamıyor.”Duvarın yanında eski bir ayna belirdi.Aynanın yüzeyi normal değildi; sanki su gibi dalgalanıyordu.Lina aynaya yaklaştı.“Burası evin diğer tarafı.”Duru kaşlarını çattı.“Diğer taraf?”“Evde gördüğümüz her şeyin bir de aynadaki karşılığı var.”Lina elini aynaya uzattı.Parmakları camın içinden geçti.Duru şaşkınlıkla ona baktı.“Ben de geçebilir miyim?”“Eğer ev seni kabul ederse.”Duru derin bir nefes aldı ve aynaya dokundu.Bir anda kendisini başka bir koridorda buldu.Her şey aynıydı.Ama duvarlarda fotoğraflar yerine yüzlerce saat vardı.Hepsi 03.13'ü gösteriyordu.Koridorun sonunda bir kapı vardı.Kapının üzerinde şu yazıyordu:“GERÇEKLERİ ÖĞRENMEK İSTİYORSAN, İLK DURU'YU BUL.”Duru kapıya doğru yürüdü.Arkasından Lina'nın sesi geldi:“Duru...”Duru döndü.Lina artık orada değildi.Koridorun sonunda yalnızca bir gölge duruyordu.Gölge yavaşça başını kaldırdı.Ve Duru, onun yüzünü gördü.Kendi yüzüydü.