Saat 03 . 13

Duru koridorun sonundaki gölgeye baktı.Gölge ona doğru yürümeye başladı.Her adımında duvarlardaki saatler birer birer çalışıyordu.Tik... tak...Gölge durdu.“Beni arıyordun.”Duru fısıldadı:“Sen... ilk Duru musun?”Kız başını salladı.“Ben, bu evin ilk seçtiği kişiyim.”“Peki Lina?”Kızın yüzü ciddileşti.“Lina seni kurtarmaya çalıştı.”Duru'nun aklına bodrumdaki sözler geldi.“Peki neden sadece birimiz çıkabilecekmiş?”İlk Duru cevap vermedi.Duvarın üzerindeki saatlerden biri çat diye durdu.03.13.Kız, Duru'ya yaklaşıp elindeki eski günlüğü gösterdi.“Çünkü evin bir sırrı var.”“Ne sırrı?”“Ev, insanları seçmiyor.”Duru sustu.İlk Duru devam etti:“İnsanlar evi seçiyor.”Tam o anda bütün koridor sarsıldı.Duru'nun arkasında bir kapı açıldı.Kapının arkasından Lina'nın sesi geldi:“Duru!

Buraya gel!”Duru kapıya koşacakken ilk Duru kolunu tuttu.“Gitme.”“Neden?”İlk Duru gözlerini Duru'nun gözlerine dikti.“Çünkü o Lina değil.”