⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️

Bölüm 16•

BARUT, YAĞMUR VE YİTİK BİR İZ

Tema:

Gazel’in masum, küçük ellerini son bir kez şefkatle kontrol edip içimdeki anne sızısını bastırdım. Emniyet ekiplerinin çelikten bir kalkan gibi etrafımı sarmasıyla adliye binasının o soğuk, kasvetli havasından sıyrılıp kışla nizamiyesinden içeri adım attık. Askere, devlete ve hukuka adanmış bu devasa alanın ortasında, postalların beton zeminle buluştuğu ritmik sesler yankılanıyordu. Önümde yürüyen rütbeli askerin adımlarını takip ederek Birlik Komutanı Albay Kadir Sağlam’ın makamına doğru ilerledim.

Makam kapısının önündeki nöbetçi asker, nizami bir duruşla kapıyı vurup içeriye bilgi verdi ve Albay’ın onayını alıp kapıyı açtı. İçeri adım attığımda, Albay Kadir Sağlam masasının başından kalkıp beni mesafeli ama devlet adamına yakışır bir saygıyla karşıladı.
"Hoş geldiniz Sayın Savcım."
Duruşumu bozmadan, Cumhuriyet’in bana verdiği yetkinin ve ciddiyetin arkasına sığınarak söze girdim: "Teşekkür ederim Albayım. Kısa keseyim; adliyemize yansıyan mühimmat kaçakçılığı dosyasında TSK envanterine ait ağır mühimmat izlerine rastladık. Bu konu doğrudan milli güvenliği ilgilendirdiği için soruşturmayı bizzat üzerime aldım. Mühimmat depolarınızın fiziki durumu ve stok sayımları hakkında CMK madde 123 uyarınca inceleme başlatıyorum. Bana eşlik edecek bir irtibat subayı görevlendirirseniz depoları hemen denetlemek istiyorum."
Albay Kadir Sağlam, gözlerindeki keskin ifadeyi gizlemeye gerek duymadan masasındaki dahili telefona uzandı. Tuşlara basıp ahizeyi kulağına götürdü: "Yüzbaşım, makama gel."
Beş dakika geçmemişti ki, kapı iki kez sertçe çalındı ve içeri o girdi. Yüzbaşı Targan Noyan.
Albay, oturduğu deri koltuktan kalkmadan, pürüzsüz bir asker edasıyla emrini verdi: "Yüzbaşım, Savcı Hanım’a mühimmat depolarında rehberlik edecek ve istediği tüm envanter defterlerini önüne açacaksın. Birlikte çalışıyorsunuz."
Targan, çelik gibi sert bir saygı duruşuna geçerek topuklarını birbirine vurdu: "Baş üstüne komutanım!"
Sözlerinin ardından bakışlarını yavaşça bana çevirdi. Ben de oturduğum koltuktan ayağa kalktım. Bakışlarımız, sanki hava sıcaklığını bir anda düşüren görünmez bir kılıç gibi havada kesişti. Albay’ın odasından yan yana çıktık. Koridordan geçip silah mühimmat deposuna doğru ilerlerken, yanımda heybetli, 1.95’lik boyuyla kışlanın soğuk rüzgârını kesen bir dağ gibi yürüyordu.
Adımların arasında çöken ağır sessizliği ilk bozan o oldu. Dünkü krizime, o çaresiz halime atıfta bulunarak alçak ama derin bir sesle sordu: "Nasılsınız Sayın Savcım?"
Buz gibi bir profesyonellikle, adımlarımı ritminden sapıtmadan yanıtladım: "İyiyim, teşekkür ederim Yüzbaşım. Siz nasılsınız?"
"Ben de iyiyim, teşekkür ederim Güz Hanım," dedi.
'Güz Hanım...' İçimden 'Ne kadar kasıntı bir adam' diye geçirmekten kendimi alamadım. Neden bu adam tuhaf bir şekilde, ruhumun en derin yerinde duran bir sinire dokunuyordu? Neden ona karşı koyamadığım bir gıcık kapma hissiyle dolup taşıyordum?
Gökyüzü bir anda ağırlaştı. Kışlanın üzerine kasvetli, kurşuni renkli karabulutlar çöktü; hava, birazdan yeryüzünü dövecek olan yağmurun kokusunu taşımaya başladı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

nisanesintisi
@nisanesintisi•1 ay önce

Abla eline sağlık yine döktürmüşsün💓

Zeyno
@Zeyno•1 ay önce

Çok güzeldi abla eline sağlık 🤍🤍

beliz
@beliz•1 ay önce•düzenlendi

Harika olmuş abliss✨🌸