⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️
Bölüm 18•
KANAYAN HAFIZA VE GÖLGELİ VUSLAT
Tema:
Targan, iliklerine kadar işleyen sonbahar yağmurunun getirdiği o buz gibi ıslaklığa aldırmadan, adliye binasının koridorlarını adeta seferber etti. Kalbindeki o amansız yırtılma hissiyle Güzide’nin odasına doğru yöneldi. Kapıyı itip içeri girdiğinde bakışları her bir köşede, her bir kıvrımda hırsla gezindi. Masa üstleri, koltuk araları, klasör yığınları... Tam arkasını dönüp çıkacakken, ahşap makam masasının altındaki karanlık gölge dikkatini çekti.
Adımlarını yavaşlatıp masaya yaklaştı. Yavaşça yere diz çöküp aşağıya doğru eğildiğinde, dizlerini göğsüne çekmiş bekleyen minik kızı gördü.
"İşte seni buldum ufaklık..." dedi, sesine bürünmeye çalışan o yumuşak tonla.
Gazel’in yüzünde aniden kocaman bir tebessüm açtı. Heyecanla ayağa fırlayıp Targan’ın boynuna sarıldı: "A... Targan Abi!.."
Targan, minik bedeni kucağına alıp bağrına bastı. "Burada ne yapıyorsun bakalım ufaklık?"
Gazel, minik elleriyle Targan’ın üniformasına tutunarak masumca fısıldadı: "Annemi çok özyedim Targan abi. Buyada olduyumu göyüylerse beni aşayı indirirler tekrar diye saklandım..."
Targan, çocuğun dağılmış sarı saçlarını narin bir dokunuşla düzelterek sordu: "Annenin burada olduğundan haberi var mı peki?"
"Hayıy, yok abi..."
"Annen seni çok merak etti. Bence bir dahakine seni bıraktığı yerde beklemelisin ki seni kolayca alabilsin."
Gazel suçlulukla başını öne eğdi: "Haklısın Targan abi."
Targan, kucağındaki kıza ilk kez bu kadar yakından, bu kadar dikkatle baktı. Kızın yüz hatları, minik burnu, bakışlarındaki o hırçın ama sevecen pırıltı... "Annene ne kadar çok benziyorsun," diye fısıldadı kendinde olmadan. "Sanki onun küçük hali gibisin."
Gazel kıkırdadı: "Güz benim gerçek annem deyil ki?"
O an Targan’ın zihninde çetin bir şimşek çaktı. Donakaldı. İçindeki dünya bir an için ekseninden saptı. 'Bir çocuk,' diye düşündü, kalbi göğüs kafesini döverken; 'bir çocuk annesine bu kadar benzeyip de nasıl evlatlık olabilir?'
İçinde beliren o garip rahatlama hissinin yerini, hemen ardından zifiri bir huzursuzluk aldı. Merakını ve sesindeki titremeyi gizlemeye çalışarak sordu: "Peki senin annen nerede?"
Gazel’in neşeli yüzü bir anda gölgelendi. Bakışlarını kaçırarak, parmağıyla tavanı işaret etti: "Annem de yıldız oldu..."
Targan’ın boğazı düğümlendi. Yutkunarak kızı kucağında biraz daha yukarı topladı. "Tamam, güzellik... Annene götüreceğim şimdi seni. Güzide çok güzel bir anne..."
Gazel’i kucağına sıkıca yerleştirip zemin kata doğru inen merdivenleri hızlı adımlarla geçti.
Aşağıda, çaresizlik içinde kıvranan, gözyaşları yanaklarını ıslatmış halde bekleyen Güzide’yi gördüğünde Targan’ın içi sızladı. O esnada Gazel, Targan’ın kucağından ileriye doğru atılarak haykırdı:
"Anne!"
Sesi duyduğum an dünyalar benim oldu. Gözyaşlarımın arasından onlara doğru koştum. Targan, Gazel’i dikkatle ve şefkatle kollarımın arasına bıraktı.
"Çok korktum Gazel’im! Neredeydin sen?" dedim, kızımın yüzünü, yanaklarını öpücüklere boğarak.
"Odandaydım anne... Ona kadar saydım ama gelmedin."
Kızıma öyle bir hasretle sarıldım ki, sanki göğsümdeki o ağır darlık bir anda dağıldı. Onu ben doğurmamıştım ama bir annenin öz evladına duyabileceği o devasa sevgiyi taşıyordum ciğerlerimde. Benim gibi cesur, benim gibi hırçın ama bir o kadar da sevecen bir kız çocuğuydu. Kendi doğurduğum bir evlat olsaydı, ancak bu kadar mavi gözlü, ancak bu kadar bana benzerdi...
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 23 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Harikaydı abla eline sağlık 💕
Harika olmuş ablissss inşallah Tarhan'ın kızıdır✨🌸💓
Çokkkk güzeldi yeni bölüm ne zaman gelir artık kavussunlar
Çok güzel olmuş abla
Yorum
Yorum bulunamadı.