⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️

Bölüm 20•

BİR YANGININ ENKAZI

Tema:

Gözlerimin önünde beliren o kanlı sahne, içimdeki patlamaya hazır yanardağın zihnime oynadığı amansız bir oyundu. Feride’nin şakağına silahı dayadığımı, tetiği çekip onu yere serdiğimi hayal etmiştim. Zihnimde patlayan o hayali silah sesiyle bir anda kendime geldim. Şakaklarım zonkluyordu. Gerçeklik yüzüme bir tokat gibi çarptı; elim belimdeki kılıfın üzerinde titriyordu ama silahı çekmemiştim. Şu anda kendimi tutmak, o pislikle bir savcı gibi hesaplaşmak zorundaydım.

"Hafta sonu işim olmazsa gelirim Feride..." dedim, sesimdeki titreşimi zar zor bastırarak.
Feride karşımda, hiçbir şeyden habersiz o pişkin sırıtışıyla yüzüme bakıyordu: "Eee, Gazel nerede Güz? Evde tek mi bıraktın çocuğu?"
"Hayır," dedim buz gibi bir edayla. "Bakıcı ayarladım. Ben gelene kadar bakacak."
"Olur mu hiç öyle yabancı insanlar Güzide? Feride teyzesi dururken elin kızına mı emanet edilir çocuk? Güzel güzel bakardım ben ona."
Göğsümdeki darlık bir kat daha arttı. Karşımda hâlâ pişkince diretiyordu. "Hayır, Feride. Lisa eğitimli, düzgün bir kız. Gazel’e dil konusunda da yardımcı olacak."
Feride gururu kırılmış gibi omuzlarını silkti: "Tabii, ben lise mezunuyum ya... Gazel’e ne öğretebilirim ki?"
İçimden, 'Eğitimsiz olman umurumda bile değil,' diye geçirdim. 'Senin gibi karaktersiz, cani bir insana öz kızımı teslim edecek kadar akılsız değilim ben.'
Dışımdan ise sadece, "Geç kalıyorum Feride, sonra konuşuruz," demekle yetindim.
Yanından hızlı adımlarla uzaklaşırken arkamdan gür bir ses yükseldi: "Savcı Hanım..."
Adımlarımı durdurup döndüm. "Buyurun Yüzbaşım?"
Targan’ın o derin ela gözlerine baktığımda, zihnimde yıllar önceki o "küçük hanım" seslenişi çınladı. Ruhum o kadar hırpalanmıştı ki, artık o eski cesur, gözü pek Güzide yoktu; onun yerine her an fırtınada kanadı kırılacak ürkek bir kuş gelip konmuştu göğsüme.
Targan bana bakarken içinden geçenleri fısıldar gibi bakıyordu: 'Sonbahar gibi yaprakların dökülse de, yeniden yeşereceğin günü sabırla bekleyeceğim Güz'üm...'
Ancak dışından, aramıza mesafe koyan profesyonel edasıyla sordu: "Silah kayıtlarıyla ilgili bir delil ya da ipucu yakalayabildiniz mi? Ya da şüphelendiğiniz biri var mı?"
Bunu sırf benimle iki kelam edebilmek, yanımda bir dakika daha kalabilmek için bahane ettiğini biliyordum.
"Evet, var Yüzbaşım," dedim kaşlarımı hafifçe çatarak. "Siz... Sizden şüpheleniyorum."
Targan’ın kaşları havalandı. "Neden benden şüpheleniyorsunuz?"
"Akıllı biri, gizlilik kararı olan bir dosya hakkında bu kadar aleni sorular sormaz. Bana bunu sormanızın suç olduğunu bilecek kadar hukuk bilirsiniz herhalde?"
Targan dudaklarının kenarıyla hafifçe tebessüm etti: "Ne yapayım küçük hanım? Sizinle konuşabilmek için iş konusunu açmaktan başka yol bırakmıyorsunuz bana."
İçim gitti. 'Yapma Targan... Bana öyle bakma, yapma. Karşında dik durmak, ciddi kalmak zaten bu kadar zorken beni daha da sınama...'
"Ne istiyorsunuz Yüzbaşım?" dedim sesimi sertleştirmeye çalışarak. "Şu an beni görevimden alıkoyuyorsunuz."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 21 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

nisanesintisi
@nisanesintisi•1 ay önce

Çok güzel olmuş eline sağlık abla💗

Zeyno
@Zeyno•1 ay önce

Çok güzeldi abla kalemine sağlık 🤍🤍 çok güzel yaa

minikkilayda
@minikkilayda•1 ay önce

Mükemmeldi abla eline sağlık