⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️

Bölüm 22•

GERÇEKLERİN AĞIRLIĞI VE SÖKÜLEN PERDE

Tema:
Gözlerim, çaresizliğimi bir kez daha kirli bir ayna gibi önüme serdi. Hayatın bana hazırladığı bu zifiri kumpasın ortasında, en acılı günümde, varlığından bile habersiz olduğum öz evladımı toprağa verecektim meğersem. İçimdeki yangın harlandı, ciğerlerimdeki oksijen tükendi.
Deniz, o iğrenç, karanlık heveslerinin arkasına gizlediği zehirli pazarlığı yüzüme karşı kusmaya devam etti: "Silah kaçakçılığıyla ilgilendiğini biliyorum. Eğer Erzincan ve Tunceli hattından bize koridor açılmasını sağlarsan, Gazel’i almaktan vazgeçebilirim. Amacım ne sensin artık, ne de Gazel... Benim bir davam var; yukarıdan gelen emirleri harfiyen yerine getirmek. Babanın da bu davada ne kadar büyük bir rütbeye, ne kadar kritik bir güce sahip olduğunu biliyorsun. Orada savcı olman bizim için bulunmaz bir nimet. Bizimle çalışmak zorundasın Güzide."
Gözlerimden alevler fışkırırken yumruklarımı sıkabildiğim kadar sıktım. Tırnaklarım avuçlarımın etini kesti. "Bana vatanımı satarsam kızımı benden almayacağını söylüyorsun, öyle mi?"
Pis pis sırıtarak bir adım daha yaklaştı bana. "Akıllı bir kadınsın Güzide... Kızımı senden almakla kalmayıp, onu kaçak yollarla ecnebi ülkelere satacağımı da anlaman için söylüyorum bunları."
Gazel gerçekten Deniz’in kızı mıydı, zihnimde hâlâ devasa bir şüphe olarak duruyordu. Ancak o silahların kaçak yollarla teröristlerin eline geçmesini sağlarsam, vatan toprağına düşecek binlerce fidanın katilinden hiçbir farkım kalmazdı. Güçlü olmak zorundaydım. Bu adamı şurada, silahı belimden çıkardığım gibi şakaklarından vurabilirdim ama bunu geride kalan, kadersiz kızıma yapamazdım. Onun bir katilin kızı olarak büyümesine izin veremezdim.
Kaşlarımı hırsla çatarak nefret ve tiksintiyle baktım o iğrenç yüzüne. "Elinden geleni ardına koyma pislik herif! Vatanımı satacağıma her şeyimi feda etmeye, senin gibilerle son nefesime kadar mücadele etmeye hazırım. Sen beni böyle korkutamazsın! Belki bu dünyada adalet ağır aksak işliyor olabilir ama ben Allah’ın adaletine güveniyorum. Aç istediğin davayı, sana ve senin gibilere asla boyun eğmeyeceğim!"
Arkamı dönüp hışımla cenaze alanına doğru yürüdüm. Oğlumun, melek yüzlü ezelimin o minicik tabutunu görmek beni büsbütün yıktı. Tabutlar omuzlara alınıp köy mezarlığına götürülürken feryatlar göğü yayıyordu. Babam bir köşede durmuş, bana nefret dolu gözlerle bakıyordu. Oysa benim içimde ona karşı biriken nefret, onun bana duyduğu tiksintiden fersah fersah fazlaydı.
Dualar okundu, topraklar serpildi. Herkes birer ikişer dağılırken önce annemin taze toprağına sarıldım. Ardından abimin, en sonunda da öz oğlumun mezarının başında buldum kendimi. Ellerim ıslak toprağı tırmaladı.
"Oğlum..." diye feryat ettim, sesim köyün boşluğunda yırtılarak dağıldı. "Affet beni... Bilmiyordum oğlum, bilmiyordum! Bilseydim bırakır mıydım seni? Çok... Çok özür dilerim..."
Hüngür hüngür ağlıyordum. Onu zamanında kendi ellerimle şefkatle örtememişken, şimdi buz gibi kara toprak üzerini örtüyordu.
Sessiz, boğucu hıçkırıklara teslim oldum: "Cennette beni bekle olur mu? İnşallah geleceğim yanına oğlum... Ahhhh! Bir kere... Bir kerecik sarılma şansım olsaydı keşke... Çok geç kaldım, çok özür dilerim..."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

nisanesintisi
@nisanesintisi•1 ay önce

Ablam eline sağlık harikaydı bayıldım 💖

beliz
@beliz•1 ay önce

Çok güzel olmuş ablisss çok sevindim yaaa 😍💓

Zeyno
@Zeyno•1 ay önce

Çok güzeldi abla müthiştiii eline emeğine sağlık 🤍🤍

minikkilayda
@minikkilayda•1 ay önce

Çokkk güzell olmuş ama nedense feridinenin her şeyi anlattığından emin olamadım

HacerErolu_1488
@HacerErolu_1488•1 ay önce

Canım çok beğendim emeğine sağlık balım mükkemmeldi harika olmuş bayıldım resmen çok mükemmeldi ❤️❤️❤️❤️❤️