⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️

Bölüm 27•

GÖLGELERİN GÖLGESİNDE VEDA VE YENİ BİR ADIM

Tema:

Eve vardığımda dilimde hâlâ o şarkının melodisi dolanıyordu. İçimdeki anlamsız neşe gözlerimi öyle bir kör etmişti ki, odama girip üzerimdeki montu fırlatana kadar ne yaptığımın farkında bile değildim. Banyonun kapısını kapatıp kendimi sıcak suyun altına bıraktığımda acı bir idrakle irkildim.

"Ben ne yapıyorum?" dedim kendi kendime, buhar kaplı aynaya bakarak. "Yine kaptırdım kendimi ona... Kendine gel Güzide, sen ondan vazgeçtin!"
Aksini düşündükçe, içimde bir yerlerin fena halde canı acıyordu. Duştan çıkıp pembe pijamalarımı giyindim. Saçlarımı havluya sarıp çalışma masamın başına geçtim. Masanın üzerindeki defterlerden birini açtım. İçimde patlamaya hazır bekleyen o çaresiz hisleri, kalbimi kemiren o sessiz acıyı kelimelere dökmek istedim. Kalemim, benden bağımsız bir şekilde kâğıdın üzerinde kaymaya başladı:
                 *********
Aşktım ben, toprağında filizlenen.
"İlk görüşte aşk mı olur?" dediler.
Çarpıldım elektriğine istemeden,
Belki de zıt kutuplardık biz...
Ben yaklaştıkça o itiyordu beni.
Nefesim kesiliyordu her baktığımda,
Umutsuzca sarıldım sevgisine.
"Vazgeçtim" desem de dilimle,
Söz geçiremiyordum kalbime.
Belki de sevilmeden sevmeyi öğrenmiştim.
İçim sızlıyor, acıyor...
O mutlu olsun diye ben kanıyordum.
Öyle zor ki...
Gözyaşlarım sadece onun toprağını ıslatıyordu.
                      *********
Dizelerin üzerini ıslatan bir damla gözyaşıyla kalemi bıraktım. Havluyu saçımdan çıkarıp kuruması için omuzlarıma saldım. Bugün koştuğum o turlar yüzünden her yerim, özellikle bacaklarım dizlerim ağrıyordu.
Salona geçtiğimde masanın kurulduğunu gördüm. Babam da tam o sırada üzerindeki üniformanın ceketini çıkarıp masaya oturdu. Yemeğimizi sessizlik içinde yedikten sonra babam salondaki renkli, tüplü televizyondan haberleri açtı.
Gözü bana kayınca, "Kızım, Teğmen bugün seni çalıştırmış. Nasıl gidiyor antrenmanlar?" diye sordu.
İçimden, 'Sorma baba, pestilimi çıkardı!' demek geçse de gülümsemeye çalıştım: "İyi gidiyor baba, sağ olsun daha ilk günden fazla yüklenmedi."
Babam gözlerini kısıp yüzüme dikkatle baktı: "Belli, belli... Yüzünden düşen bin parça. Hadi git yat erkenden, dinlen."
Yorgunluğum bu kadar mı dışarı vuruyordu gerçekten? Annem yanağımdan öpüp iyi geceler diledi. Odama geçip pencerenin kenarına yanaştım. Tülü hafifçe araladığımda, karşı binanın balkonunda Teğmen Murat ile Targan’ın oturduğunu gördüm. Masaya çay demlemişler, benim götürdüğüm sarmalarla börekleri afiyetle yiyorlardı.
Kâbusumda da görmüştüm bu sahneyi... Gerçekten askeriyede yemek yiyip evlerinde dolapları boş muydu acaba? İki ay boyunca komada öyle bir dünya kurmuştum ki, kâbusun etkisinden çıkamayıp her şeyi hâlâ gerçek sanıyordum. Ama Adem abinin şehit düşmesi gerçek olmuştu işte...
Tam pencerenin kenarından çekilip yatağa doğru adımlıyordum ki, komodinin üzerindeki tuşlu telefonum yüksek bir titreşimle sarsıldı. Ekrana baktığımda bilinmeyen bir numaradan mesaj geldiğini gördüm:
05XXXXX:💬 
"Yarın sabah 07:40'ta içtima alanında ol. Gecikirsen 5 tur daha sayın artar."
Numarası bende yoktu ama mesajın sahibini tanımamak imkânsızdı. Antrenörüm olarak ilk talimatını atmıştı. Dayanamayıp cevap yazdım:

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

nisanesintisi
@nisanesintisi•4 hafta önce

Abla yaa birazda Targan koşsun kızın peşinden perişan oldu kız Bu arada eline emeğine sağlık çok güzel olmuş abla 💓💖

Zeyno
@Zeyno•4 hafta önce

Çok güzel olmuş ablamm emeğine sağlık 🤍🤍