⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️
Bölüm 29•
FIRTINANIN KALBİNDE YENİDEN
Tema:
Şarkı Adı: Transformers - No Sacrifice, No Victory
Sanatçı / Kanal: Mathias Fritsche - Topic
2005 yılında Hava Harp Okulu’ndan teğmen rütbesiyle mezun olduktan sonra, İzmir Gaziemir’deki Hava Teknik Okullar Komutanlığı’nda sınıf kursumu tamamlamıştım.
Bu seneki atamalarda ise Türk Hava Kuvvetleri’nin göz bebeği olan Eskişehir 1. Ana Jet Üs Komutanlığı’na Sistem Mühendisi ve Uçak Bakım Subayı olarak atanmış, hayalimi avuçlarımın içine almıştım.
Muharip filoların o efsanevi F-4E 2020 Phantom II’lerin ve RF-4E keşif uçaklarının çelik kanatlarının gölgesinde görev yapıyordum.
Filodaki o devasa jetlerin her sortiden önceki ve sonraki bakımlarından, gökyüzüne faal ve emniyetli bir şekilde havalanmalarından ben sorumluydum. Mühendis olmak yorucu, sorumluluğu omuzları çökertecek kadar ağır bir işti ama işimi, bayrağımı ve gökyüzünü tutkuyla seviyordum.
Temmuz ayında göreve başlamamın üzerinden henüz beş ay geçmişti. Aralık 2006’da, Antalya’da düzenlenen ve Hava ile Kara Harp Okulu mezunu subayları bir araya getiren iki günlük ortak askerî seminere katılmıştım. Her şehirden, her birlikten ikişer üçer kişi seçilmişti; ben de henüz yeni olmama rağmen birliğimi temsilen seçilen az sayıdaki subaydan biriydim.
Seminer sona erdiğinde, Antalya Havalimanı’ndan Eskişehir’e dönmek üzere uçağa bindim. Antalya’dan Eskişehir’e direkt uçuş bulunmadığı için uçak önce Ankara’ya inecek, ben de oradan Eskişehir’e aktarma yapacaktım. Yol ücretimi devlet karşılasa da biletlerimiz ekonomik bölümdeydi. Hava karlı, gökyüzü griydi. Uçak kalkalı henüz 15 dakika olmuştu. Ankara’ya varmamıza daha bir saat vardı.
Elimde en sevdiğim şairin, Attilâ İlhan’ın yıpranmış şiir kitabı vardı. Sayfayı açıp yıllar önce kurşun kalemle altını çizdiğim o dizelere daldım:
"Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak seziyorum.
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum.
Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Benim için kirletme aydınlığını
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim..."
Şiirin altını yıllar önce, kalbimin en çok kanadığı o gençlik günlerimde çizmiştim. Bütün mısralar bana beş yıl öncesini, Erzincan’daki o dondurucu vedayı, peronda arkamda bıraktığım o adamı hatırlatıyordu. Yıllarca ondan, o kışladan, o hatıralardan uzakta yaşamıştım. Kalbimin üzerine ne kadar kalın bir çizik atarsam atayım, altındaki yazı tamamen silinmiyordu işte.
Ama artık eskisi gibi canım yanmıyordu. Zaman, sevdalardan çok alışmayı öğretmişti bana. Şerefli bir üniformam, gurur duyduğum bir mesleğim vardı. Babam ise hâlâ emekli olmaya yanaşmamış, beş yıldır Erzincan’da karargâhtaki görevine devam ediyordu.
Düşüncelerimden hoparlörlerden yükselen, sesi cızırtılı ve oldukça tedirgin bir anonsla sıyrıldım:
"Sayın yolcularımız, kaptanımız uçağımızın emniyeti için türbülans prosedürünü başlatmıştır. Lütfen derhal koltuklarınıza dönün, emniyet kemerlerinizi en sıkı şekilde bağlayın ve başınızı öndeki koltuğa dayayarak kapanma pozisyonu alın. İkinci bir talimata kadar yerinizden kesinlikle kalkmayın!"
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ablamm eline emeğine sağlık çok güzel olmuş aşırı heyacanlandım ve korktum inşallah kurtulurlar Ayrıca kader birleştirmek istediği zaman mekan zaman fark etmiyor 💗😘
Canım çok harika bölümdü Zeynep'in dediği gibi gerçekten heyecanlı bölümdü beğendim ben güzel bölümdü 💖💖 ❤️
Çok heyecanlı güzel bir bölümdü abla emeğine sağlık 🤍🤍
Yorum
Yorum bulunamadı.