⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️
Bölüm 30•
DERİNLİKLERDEN GELEN NEFES VE KADERİN AĞLARI
Tema:
Uçak, Akdeniz’in karanlık ve hırçın sularına feci bir gürültüyle çarptı. Devasa gövde suya çakıldığı an, basınçlı ve tuzlu dalgalara dayanamayan kokpit camları büyük bir patlamayla içeriye doğru zerrelerine ayrıldı. Komuta panelinden yükselen kıvılcımların ardından, şalterleri kendi ellerimle indirmiş olmama rağmen bütün sistem çöktü; uçak zifiri bir karanlığa ve suyun amansız soğukluğuna gömüldü. Ön camdan gürleyen devasa bir dalga, emniyet kemerim takılı olmadığı için beni sürücünün koltuğundan adeta söküp aldı.
Karanlığın, buz gibi sularının koynundaydım. Üzerimde can yeleğim yoktu. Zifiri karanlıkta derinliği kestirmek imkânsızdı ama bacaklarımın boşlukta süzülüşünden, suyun epey derinine çekildiğimi hissedebiliyordum. Şakaklarıma aldığım darbe yüzünden görüşüm bulanıklaşıyor, göğsümdeki oksijen tükenirken nefesimi tutmak her saniye daha da imkânsız bir işkenceye dönüşüyordu.
Yolcu kabininde ise kapıları zorla açmayı başaranlar, su seviyesi hızla yükselirken çocuklarına sarılarak can yeleklerini şişiriyor ve kendilerini soğuk denize bırakıyorlardı. Hostesler soğukkanlılıkla insanları tahliye etmeye çalışırken, panik halindeki birkaç yolcunun uçağın içinde can yeleklerini şişirmesi çıkışları tıkamıştı.
Ben suyun metrelerce altında bilincimi kaybetmek üzere son çırpınışlarımı verirken, patlamanın etkisiyle kokpitten fırlayan Targan da suyun yüzeyindeydi. Şişme yeleğinin pimini çekmemişti; suyun içinde bir balık gibi dalıp çıkarak zifiri karanlıkta beni arıyordu. Ancak Akdeniz’in o geceki girdabı beni dipteki karanlığa doğru çekmeye devam ediyordu.
Derken, gökyüzünü yaran bir gürültüyle iki arama-kurtarma helikopteri belirdi. Koordinatlarını mercekli ışığımla verdiğim noktaya, tam vaktinde ulaşmışlardı. Sahil Güvenlik botları da sirenlerini çalarak yirmi dakika uzaklıktan buraya doğru son sürat ilerliyordu. Suyun yüzeyindeki onlarca insan, şişme yelekleriyle birbirlerine tutunmuş, eşlerinin ya da çocuklarının ellerini sımsıkı kavramış halde buz gibi suda korkudan titreyerek bekliyorlardı. Helikopterlerden salınan halatlarla dalgıçlar hızla suya inmeye başladı. Projektörler denizin yüzeyini aydınlatıyordu.
O projektör ışığı, Targan için bir umut çizgisi oldu. Projektörün suya süzülen cılız hüzmesinde, benim dibe doğru süzülen bedenimi fark etti. Birkaç saniye daha gecikseydi, Akdeniz’in dip akıntısında tamamen kaybolacaktım.
Nefesim bitti, ciğerlerim yandı, gözlerim kapandı...
Tam o an, Targan bir deniz canavarı gibi suyun dibine fırladı, saniyeler içinde bana ulaştı. Kendi ciğerlerinde kalan son nefesini, suyun altında dudaklarını dudaklarıma bastırarak ciğerlerime üfledi! Kapanan gözlerim bir anda aralandı; onun oksijeni boğazımdan süzülüp ciğerlerimi canlandırdı. Belimden tutup beni kendisine çekti, dudaklarını dudaklarıma adeta kenetledi. Suyun derinliklerinde, iki bedenin tek nefesi de, tek kalbi de Targan’ındı.
Suyun derininde, tek eliyle beni sımsıkı tutarken diğer eliyle üzerindeki can yeleğinin pimini çekti. Yelek büyük bir hızla şişmeye başladı. Dudak dudağa, birbirimize sarılmış halde Akdeniz’in yüzeyine fırladık.
İlk öpücüğüm... Akdeniz’in metrelerce altında, bir adamın ciğerlerinden kendi ciğerlerime dolan o hayat nefesiydi.
Dudaklarını dudaklarımdan çektiği an ikimiz de derin nefeslerle sarsıldık. Oksijen ciğerlerimizi yakarak içeri doluyordu. Soluk soluğaydık.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 11 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Eline sağlık abla harika olmuş yine 💕
Emeğine sağlık abla çok güzel bölümdü 🤍🤍
Canım mükkemmeldi yeni bölümünü döktürdün çok iyi olmuş ❤️❤️❤️💖
Yorum
Yorum bulunamadı.