⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️
Bölüm 36•
BEYNİN OYUNLARI VE KABUSTAN UYANIŞ
Tema:
Yağmurun altında sırılsıklam bir halde tir tir titriyordum.
"Neden geldin buraya küçük hanım?" dedi, gözlerindeki öfke bütün yüzüne yayılırken. "O herifin koynundan hemen sıkıldın mı yani?"
Şrak!
Yüzüne indirdiğim tokadın şiddetiyle havadaki yağmur suları etrafa sıçradı. Targan tokadın etkisiyle başını yana çevirdi ve öylece, kıpırdamadan kaldı.
"Geri zekalı..." diye fısıldadım, sesim öfkeden çatlayarak. "Nasıl benimle böyle konuşursun? Nasıl böyle bir şeyi aklına getirebilirsin?! Ben sana hep geldim Targan... Giden, arkasını dönüp giden sendin!"
Ağzımdan ilk kez, içimdeki bütün özlemi ve kırgınlığı yükleyerek adını fısıldamıştım: Targan...
Bir nefes kadar yaklaşıp iki eliyle omuzlarımdan sıkıca kavradı: "Gözümle gördüm sizi Güzide! Ben daha gideli bir saat bile olmamışken teselliyi hemen onun kollarında mı buldun?"
Nefesim doğrudan yüzüne çarparken, gözlerimin içine baka baka meydan okudum: "Varsayalım ki öyle oldu! Aramızda resmî bir bağ mı var, seni aldatmış mı oluyorum? Nedir bana bu öfken, Üsteğmen? Aldatılmışlık yarası mı, yoksa deli gibi kıskanmak mı?!"
Titriyordum. Vücudum soğuktan olduğu kadar içerideki o dinmek bilmeyen yangından da sarsılıyordu. Bir an için afalladı, gözlerindeki o sert duvarlar çatladı. Ama tam o sırada dizlerim benden bağımsızlaşarak tutmaz oldu; ayaklarımın üzerindeki gücün çekildiğini hissettim ve öne doğru düşecek gibi savruldum.
Soğuk sağanak yağmurun altında ikimiz de sırılsıklam, nefes nefeseydik.
"Böyle olmayacak..." dedi, sesindeki o ani panikle. "En iyisi evde konuşacağız."
Elimden tutup beni çekiştirmeye başladı. Lojmanın bahçesine girip binaya adımladık ve asansöre bindiğimizde üçüncü kata bastı. Hâlâ zangır zangır titriyor, kollarımı birbirine sararak vücudumu ısıtmaya çalışıyordum.
Bu doğru değildi... Bir bekar evine girmemem gerekirdi; ama girdim.
Askerî düzenin o kusursuz tertibiyle döşenmiş eve gidişimiz anlık oldu. Targan postallarımı çıkarmama yardım edip beni içeri aldı; kendi ıslak montunu ve benim damla damla su akıtan montumu çıkarıp banyoya bıraktı.
Ben doğrudan salona yöneldim. Saçlarımdan sular süzülüyordu. Targan elinde yumuşak bir havlu ve kalın bir battaniyeyle yanıbaşımda bitti. Omuzlarıma hemen battaniyeyi sardı, saçlarımı da havluyla nazikçe örtüp kurulamaya başladı.
"Sıcak bir şeyler hazırlayayım... Evde sadece çay var, olur mu?"
"Olur," dedim, sesim çıkmaz bir sokaktı sanki.
Hemen ocağın yanına koşturup demliğe su koydu. Sırtı bana dönükken sordu: "Isındın mı bari?"
Alaycı ve kırgın bir gülüş takındım: "Çok mu umurundayım sanki? Yoksa hastalanırsam babama hesap vermekten mi korkuyorsun?"
Aniden durdu ve bana döndü: "Bunu da nereden çıkardın şimdi?"
"Sen bir korkaksın Teğmen..." dedim, ela gözlerinin ta içine bakarak.
"Korkak değilim ben! Söz... askerî namustur."
"Aptal... O zaman yıllar önce gidip de, şimdi dönüp bana o nefesini neden verdin?"
"Boşuna vermişim besbelli... Başkası çoktan vermiş o nefesi sana!"
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Abla eline emeğine sağlık valla okurken Neee diye bir çığlık attım ama olsuj😅😅
Abla yine şaşırtıyorsun harikasın emeğine sağlık 😄🤍
Yorum
Yorum bulunamadı.