⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️

Bölüm 37•

GECE, KAN VE GÜL

Tema:

Targan, kendi lojman dairesine adımını attığı gibi içindeki o birikmiş öfkeyi daha fazla tutamayarak Murat’a çıkıştı:

"Lan, sen bana nasıl yalandan mesaj atarsın?! Beni kandırırsın... Bu mu senin dostluğun?!"
Murat da en az onun kadar sinirliydi, kaşlarını çatarak karşılık verdi:
"Lan, kız rica etti! Seninle konuşabilmek için o soğukta, yağmur dinlemeden sana koştu. Peki sen ne yaptın? Paketi verir gibi kızı kapının önüne koyup buraya geldin!"
Targan öfkesinden ve gururundan körleşmiş bir halde bağırdı:
"Sana mı düştü lan?! 'Her şeyi bitirdim' dedim sana, niye ısrarla karşıma getiriyorsun? Daha çok acı çekmem için mi?!"
"S*kt*r lan oradan! Senin o gururunu... Kendi ellerinle kızı ittin lan sen, ne acısından bahsediyorsun?!"
Targan öfkeyle Murat’ın yakasına yapıştı:
"Doğru konuş lan benimle!"
"Asıl sen doğru davran oğlum! Yeter artık... Kızla aranda sanki gerçekten bir ilişki varmış gibi her şeyi kestirip atıyorsun. Gözünün içine nasıl baktığını görmedin mi? Feri sönmüştü kızın! Ben her şeyi anlattım ona..."
Targan, öfkesine daha fazla yenik düşerek sağ elini kaldırdı ve Murat’a sert bir yumruk savurdu.
Şrak!
"Sen... Sen bunu bana nasıl yaparsın, şerefini s*kt*ğ*m*n çocuğu?! Beni nasıl satarsın, hani kardeştik seninle?!"
Murat'da aşağı kalmadı; öfkeyle soluyarak Targan’ın suratına aynı sertlikle bir yumruk yapıştırdı.
Şrak!
İkisinin de burnu kanıyor, nefes nefese birbirlerinin yakasına delice yapışmış halde sallanıyorlardı.
"Lan... Ebeni... Kız seni aldatmadı, yanlış anlaşılma olmuş! Ayaz Güz’ü değil, Esma’yı seviyormuş! Üzerine vişne suyu döküldüğü için o haldelermiş! Bazen gözünün gördüğü bile insanı yanıltır, ama sen kıza tek bir açıklama fırsatı bile sunmadın! Ben bile suçladım onu... Senin yüzünden kızın namusuna laf ettim lan! Ben... Beni de kendine benzettin! Bırak şu s*kt*ğ*m gururunu artık, kıza nefes aldır!"
Targan yavaşça ellerini Murat’ın yakasından çekti, nefesi kesilmiş gibi soluyordu: "Güzide... Dün gece bana..."
"Bana ne dedi biliyor musun lan? 'Biz birbirimize geç kaldık artık, bekleyemem' dedi! Seviyor işte seni, anlasana!"
Targan olduğu yere, salondaki koltuğa yığıldı. Yüreği mengene gibi sıkışmıştı:
"Lan... Ben sevmeyi bilmiyorum ki oğlum! Severken hep zarar veriyorum... Ona o kadar ağır sözler söyledim ki... O benim için gururunu hiçe sayarken ben onu hep ittim. Gururum yüzünden kibrime yenik düştüm. Ona hep ön yargılı davrandım. Yıllar geçmiş üzerinden, pişman olup döndüm; ama şimdi ona yine acı çektirdim. Kız ölümden döndü lan... Onu kaybedebilirdim ben... Ben ne yapıyorum Murat...?"
Murat yanına oturup ağırca elini onun omuzuna koydu:
"Ne kendine ne de Güz’e acı çektir daha fazla... Elini tut, bırakma abi. Kendini iyileştir... Sen yıllarca yaralı gezdin, bırak da o da senin yaralarını sarsın."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 23 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

nisanesintisi
@nisanesintisi•6 gün önce

Abla eline emeğine sağlık çok güzel olmuş 💝🦋