⚜️TEĞMENİN GÜZİDESİ⚜️
Bölüm 9•
KÜLLERİNDEN SOLAN BAHAR VE BİR SÜRGÜN HİKÂYESİ
Tema:
Gözlerimi açtığımda kendi yatağımdaydım. Başım ağır bir kütle gibi yana düşmüştü; o odada, o evde bir gece önce yaşanan dehşetin soğukluğu hâlâ havada asılı duruyordu. Deniz abigil gitmişti. Her şey ama her şey zihnimin bana oynadığı ağır, zehirli bir rüyadan ibaret olmalıydı.
Umutla sol elime baktım.
Tırnaklarımı etime geçirecek kadar sert bir gerçeklik parmağımdaydı. O soğuk metal alyans, ışığın altında bir yılan gibi parlıyordu. Rüya değildi. Kalbimi, ruhumu mühürlemek istediğim adamın yüzüğü değildi parmağımdaki; tiksindiğim, ruhumu karartan, sevmediğim bir insanın ağırlığıydı. Fikrimi dahi almadan, beni bir eşya gibi bir başkasına nasıl verebilirlerdi? Ve annem... Beni o misafir odasına bir kurban gibi sunarken nasıl susabilmişti?
Targan ne durumdaydı? Tunceli’nin o dondurucu, yalçın dağlarında ne yapıyordu? Hiçbir fikrim yoktu. Yüreğimin tam ortasına saplanan o amansız sızı her nefeste daha da derinleşiyordu. Ona "Seni bekleyeceğim" diye söz vermişken, gözlerinin içine bakıp umut serpmişken parmağımda bu iğrenç halkayla kalamazdım.
Öfkeyle ve tiksintiyle yüzüğü parmağımdan çekip çıkardım. Komodinin üzerine fırlatır gibi avucuma bastırarak ayağa kalktım.
Salona doğru giden koridorda adımlarım sürünüyordu. Kapıya yaklaştıkça annemle babamın şiddetli tartışması kulaklarıma doldu.
"Böyle emrivaki olmaz Ali Asaf! Kıza sormadan, bir gecede..."
"Sen karışma hanım!" dedi babam, sesi duvarları titreten bir otoriteyle. "Buna ben karar veririm. Oğluna söz geçiremedin, kızına sözü ben geçireceğim!"
Salona girdiğimde, yıllardır kahramanım saydığım adamın yüzüne bakmak canımı daha çok yakıyordu. Elimdeki o ağır yükü, içimdeki tüm nefretle birlikte sehpaya bıraktım.
"Baba," dedim, sesim titriyordu ama gözlerimdeki isyan kararlıydı. "Sen nasıl bana sormadan beni birine verirsin? Ben evlenmeyeceğim."
Babamın gözleri parmağımdaki boşluğa, ardından sehpadaki yüzüğe kaydı. Çenesi seğirdi.
"Ana kız beni zıvanadan çıkartacak mısınız siz? Ben ne diyorsam o!"
"Hayır baba! Ben o Deniz abiyi sevmiyorum. Ölürüm de evlenmem onunla!"
Babam gözlerini üzerime dikti. Dudaklarında kıvrılan o karanlık imayla yaklaştı:
"Deniz’le evlenmeyeceksin de o Targan mıdır nedir, onunla mı evleneceksin?"
Sözleri göğsüme bir balyoz gibi indi. Donakaldım. Zihnimdeki tüm parçalar bir anda yerine oturdu.
"Baba..." dedim şaşkınlıktan nefesim kesilerek. "Sen... Sen bunu nereden biliyorsun?"
"Ben her şeyi bilirim kızım," dedi, soğukkanlı bir tüccar gibi. "O adamla aranızda kültür farkı var. Mutlu olacağını mı sanıyorsun? Deniz bizim memleketlimiz, yabancı değil. Seni el üstünde tutar."
İşte o an anlamıştım. İçine düşürüldüğüm kuyu bir tesadüf değildi. Teğmen Deniz’in o odada bulduğu mektup, babamın soğuk hesapları, Targan’ın bir anda Tunceli’ye sevk edilmesi... Hepsi bir kurguydu.
"Baba..." dedim, sesim nefretle boğularak. "Sen bilerek yaptın... Targan’ı bilerek gönderdin! Ama evlenmeyeceğim, anladın mı? Ben Targan’ı..."
"ŞRAKK!"
Yüzümde patlayan tokatın şiddetiyle savruldum. Yanaklarımdaki kemikler sızladı, dengemi kaybedip yere kapaklandım. Ağzıma hücum eden demir tadı, patlayan dudağımın kanıydı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 22 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Abla yaa gece gece ağlattın eline sağlık çok güzel olmuş 💕
Çok hüzünlü ama güzel bir bölümdü eline sağlık Targan'da gelsin artık ya 🥹🤍🤍
Yiiiiiiaaaaaaaaaa çokkk güzelll olmuş günler sonra ağlattın benii yeni bölümü ne zaman atarsın
Yorum
Yorum bulunamadı.