Demir Arven.
Kağıdı masanın üzerine bıraktım. Lâl hala kağıda bakıyordu. Gözleri kağıdın üzerindeydi ama sanki gerçekten oraya bakmıyordu. Birkaç saniye onu izledikten sonra dayanamadım. "Bir şey mi fark ettin, Küçük Hanım?"
Aniden bana döndü. "Hayır, sadece katil düşündüğümüzden daha tehlikeli. Adli tıp raporu geldi. Telefonuna bak"
Haklıydı. Rapor gelmişti. Çok uzundu ama bazı kelimeler gözüme çarptı.
Derin.
6 kez.
Bıçaklama.
18.17
Telefonumu bırakıp kağıdı kendime doğru çektim. Yazıları tekrar incelemeye başladım. Çizilmiş isimler, Lâl’in adı ve arkasındaki o soru… Hepsi aynı kişiye aitmiş gibi görünüyordu. Ama bir şey hala kafama takılıyordu.
Neden 18.17?
Ege Vardar'ın dosyasını açtım. Yaşı, işi, yaşadığı yer, son birkaç gündeki hareketleri… İlk bakışta sıradan bir hayatı vardı. Fazla sıradan. Telefon kayıtlarını incelemeye başladığımızda bir kaç numara dikkatimi çekti. Çoğu kayıtlıydı. Bir tanesi hariç.
Numarayı bilgisayardan aratarak kontrol ettim. Birinin üstüne kayıtlı değildi ancak son arama Ege'ye yapılmıştı. Saatine baktım.
18.17
Bir an durdum. "Küçük Hanım? Fark ettin mi hem arama hem de ölüm saati 18.17."
Lâl yanıma geldi ve masaya eğildi. Aynı anda telefondaki ekrana uzandık. Parmaklarımız kısa bir an birbirine değdi. İkimiz de aynı anda durduk. İçimde hem dosyanın verdiği gerilim hem de bu anın verdiği adrenalin vardı.
Elimi geri çektim. "Sen bak" Lâl hiçbir şey söylemeden telefonu eline aldı. Sonra mırıldanarak, "Bu bir tesadüf olamaz."
Bir süre sessiz kaldık. Ardından Lâl’in telefonunu istediğimde yüzündeki ifade değişti. "Ne yapacaksın?" "Arama geçmişine bakacağım." Lâl telefonu bana uzatırken tereddütlüydü. "Acaba ne için" diye mırıldandı. Ona cevap vermeden telefonu aldım. Kayıtları aşağı doğru kaydırırken aynı numarayı gördüm.
Dün 18.17'de katil Lâl'i de aramıştı.
Başımı yavaşça kaldırıp ona baktım. "Bu numara seni de aramış."
Lâl bir an düşündü. Dünü hatırlamaya çalışıyor gibiydi. "Hiç hatırlamıyorum"
"Sorun değil. Olmayan beynini zorlama. Zaten cevapsız çağrı."
Lâl gözlerini devirdi. "Beynim var bir kere Bay U-ka-la"
Kendi kendime gülümsedim.
"Gel bir mola verelim."
Odadan çıktık ve ortak yere girdik. Mutfaktan 2 çay aldım ve birini Lâl'in önüne koydum. Lâl ellerini ağzına koydu.
"Hayret! İlk defa bir iyiliğin oldu"
Fark edilmeyecek kadar az bir şekilde sırıttım. "Sana karşı ilk defa." diyerek göz kırptım.
Lâl bir şey demeyerek çayından bir yudum aldı.
Masa çok dağınıktı. Önümdeki dosyaları toplamaya başladım. Bazılarını dolaplara bazılarını ise sorumlu oldukları kişilerin masalarına bıraktım. Lâl kaşlarını çatarak bana baktı ve ayağa kalktı.
"Ya sen salak mısın? Ya sen mal mısın? Sana mı kaldı dosyaları toplamak? İşsiz misin sen? Ukala mısın?"
Bölüm Yorumları