Ben Karaca Arslan. Beni tanımak ister misiniz bilmem ama ben size kendimi tanıtayım yirmi bir yaşındayım.
Tufan Arslan. Babam bir mafya lideri evet bir mafya kendini çok ama çok seviyorum annemi ben beş yaşımdayken kaybettim çok özlüyorum ama elimden gelen bir şey yok maalesef.
Bugün babam beni aşağı salona çağırdı.Yavaş adımlarla odamdan dışarı çıkıp babamın yanına salona gittim
Babam elini koltuğa uzattı 'otur' der gibi gösterdi koltuğu. Gösterdiği koltuğa oturdum babam yavaşça elime uzandı tuttu gözlerime baktı ve o otoriter sesiyle konuştu
"Karaca canım kızım. Biliyorsun benim düşmanlarım çok ve artık bu durumlar biraz ciddiye bindi evin korumalarını arttırdım. Birde sana Bir koruma tuttum şikayet istemiyorum yedi yirmi dört yanında uyurken bile yanında olacak düşmanlarım çoğaldı kızım" dedi
Yavaşça babama baktım itiraz etsem bile işe yaramazdı.Yüzüme sahte bir gülümseme koyup babama sarıldım
"Ama baba bak ben kendimi koruya bilirim biliyorsun bunu ama neyse yapıcak bir şey yok gelsin bakalım kimmiş"
Babam bana baktı sonra kafasını kapıya çevirdi ve kapıdan duruşu sert bakışları soğuk bir adam girdi babam kafasını bana çevirip kısık sesle konuştu
"Giray Sancak artık senin koruman"
dedi babam gene o Otoriter sesiyle.Kapıdan giren adama baktım baktım gözlerim gözleriyle buluştu.gözlerimi kaçırıp yavaşça ayağı kalktım
"Tamam baba sağ ol ben odamdayım" dedim ve yavaş adımlarla yürüyüp merdivenlerin başlangıç kısımında durdum ve kafamı korumama yani Giraya çeviridim
"Sen Giray Sancak odamdayım" dedim Giray kafasını hafifçe eğdi. Babama yaklaşıp sert ve soğuk sesiyle konuştu
"Patron odasında mı durayım yoksa kapıda mı"
dedi babamın o otoriter sesi kulağıma ulaştı
"Odasına gir sana güveniyorum Giray Sancak" dedi
Giray kafasını birkez daha eğip merdivenlere doğru yöneldi.Ben o sırada daha merdivenlerin başındaydım.Giray bana baktı ben Giraya bakıp odama doğru merdivenleri hızla çıktım ve odama girdim kapıyı aralık bırakmıştım Giray girsin diye.Giray yavaşça kapıyı açtı ve odaya süzüldü.
Bana baktı ve sonra tam yatağımın önündeki koltuğa oturdu kısık ve sert sesiyle konuştu
"Siz uyuyun Karaca hanım ben burada sizin tam karşınızda olacağım sakın korkmayın" dedi
Giraya baktım gözlerimi kıstım ve Alaycı bir ses tonuyla güldüm
"Ben ve korkmak mı ben korumam Giray bey ben çok kaçırıldım yüksek doz ilaç serumları yedim onların üstüne uyuşturucu serumlar taktılar babamın düşmanları yani beni diğer kızlar gibi sanma ben korkmam" dedim
Giray kaşlarını hafif çattı ve bana baktı
"Bunları yapanlar cezalarını çekmişlerdir umarım Karaca hanı-" sözünü kestim çünkü hanım diyince kendimi yaşlı gibi hissediyordum
"Bana hanım deme ya üff başladın hanım hanım demeyi ya şunu kendimi yaşlı gibi hissediyorum" dedim
Giray bana baktı gözlerime yavaşça dizlerini açıp kollarınız diz kapağının üstüne koydu
"Yani bunun emirlere karşı olduğunu biliyor musunuz Karaca Hanım" dedi
kaşlarımı çattım
"Ne emiri ne saçmalıyorsun ya"
dedim Giray bana baktı sonra gözlerini kıstı
"Babanız Tufan bey bana kesin Emir bey samimi sözler kullanmak yok"
dedi Gözlerinin içine baktım sonra sinirli bir sesle konuştum
"Bu emri ben sana veriyorum bana hanım deme lakap bul bir şey bul ama hanım deme üff seninle uğraşamam yatıyorum ben iyi geceler Bay Ciddiyet" dedim ona bir lakab bulmuştum bile Bay Ciddiyet sert sesiyle ve soğuk duruşuyla bu lakab ona çok uyumuştu
Giray bana baktı gözlerini kısıp sesini sertleştirdi.
"iyi geceler küçük patron"
dedi dudağının kenarının hafif kıvrıldığını ve yukarı kalktığını gördüm ve hemen geri ciddi yüzüne geri döndü küçük patron mu bune ya Allah'ım sen bana sabır ver gözlerimi devirip yatağı yattım.
Tam uykuya dalacak ken köpek sesi gelmeye başladı.Kafamı hızla kaldırdım kısık ve endişeli bir sesle konuştum
"Köpek bahçede köpek var girer eve girer"
dedim Giraya baktım kafasını koltuğun başlığına dayamış gözleri kapalıydı yanına gidip dürtmeye başladım.
"Giray kalk Giray bahçede köpek var içeri girer kalk"
Giray gözlerini aralayıp benim endişeli yüzüme baktı ve hemen ayağı fırladı
"Ne oldu Karaca kim var "
Derin nefes alıp Giraya yaklaştım
"Köpek bahçede ya eve girerse" dedim
Giray derin nefes alıp koltuğa oturdu
"ya o benim köpeğim bir şey yapmaz karabaş o" dedi
Giraya baktım her köpek sesi gelse annem gelirdi aklıma. Giray'ın kolunu tutup Giraya yaklaştım ve gözlerine baktım
"Giray karabaşmıdır nedir onu bahçeden atsana" Giray yavaşça kafasını bana çevirdi
"Ne saçmalıyorsun Karaca o benim tek ailem saçmalama git yat"
Derin nefes aldım daha doğrusu alamadım. nefesim düzensizleşmiş ve hatta nefes bile alamıyorumdum.Giraya belki kötü anılarımı anlatırsam ve annemin ölüm sebebini anlatırsam kesin çıkarırdı köpeği bahçeden
"A-Annem bizim sokakta bir köpek vardı anneme saldırdı tam yanımda yanımda köpek anneme saldırdı daha beş yaşındaydım ne diyeceğimi ne yapacağımı bilemeden köpeğe baktım" dedim
ve yavaşça bacağımı açıp köpeğin ısırdığı ve yeri gösterdim köpeğin ısırdığı yer tam 16 yıl boyunca geçmemişti Giray bana baktı bacağıma baktı ve sonra sert sesiyle konuştu
"Ben karabaşı bahçeden dışarı çıkartamam özür dileirm Karaca hanım" dedi ve kafasını gelir koltuğa yaslayıp geri uyudu yavaşça kalktım sinir ve üzüntüden başka hiçbir şey yoktu üstümde
Yavaşça yatağıma girdim her köpek havlama sesi gelse sıçrıyordum keşke babam yanımda olsaydı yanına giderdim ama işi olamalıydı babamın yanına gider saçımı okşaması için kucağına sokulurdum her zaman gülümser saçımı okşardı. Ama bu bay ciddi bir köpeği bile bahçeden kovamıyormuş.
Giray'ın sesini duydum ve koltuktan kalma sesini
"Korkma küçük patron yav beni diyorsun hep kaçırdılar diyorsun ama küçücük köpekten korkuyorsun koruma ben varım" dedi ve yanıma geldi yavaşça yatağımın yanına yere oturdu ve yatağıma başını yasladı Giraya baktım sinirle konuştum
"Aynı şey değil ki"
Dedim sesim titiriyordu gözlerim dolmuştu Giray derin nefes alıp bana baktı
"Bunu başka yolu yok mu Karaca karabaşı bahçeden çıkarmadan" dedi ciddi bir tavırla
Girya baktım ve kısık beş sesle konuştum "saçımı okşa sakinlerinim tel şey bu annem hep yatmadan önce saçımı okşardı sakinleşmek için bu yetiyor" dedim
Giray bana baktı ve elini kaldırdı yavaşça saçıma doğru gitti eli. Saçımı okşamaya başladı derim nefes aldım Giray her okşadıkça derim nefes alıyordum ve sonunda gözlerim yavaşça kapandı ve uyuya kaldım.
Bölüm Yorumları