Karaca Arslan
Bölüm 24•
Al Al Yanaklar
Tema:
BANG!
Silah sesiyle olduğum yerde donup kaldım.
Kulaklarım uğulduyordu
Acım yoktu
Bir yerim ağrımıyordu
Ben vurulmadıysam kim vurulmuştu
Giray…
Aklıma Giray geldi ve hızla arkamı döndüm
Giray tam karşımdaydı bana yaklaştı ve elimi tuttu
“Karaca iyimisin”
“B-Ben iyiyimde sen sen iyimisin bir yerine bir şey oldumu”
“Hayır iyiyim burdayım”dedi
Gözlerim Girayın arkasına kaydı ama bir dakika arkasında Mahir dedikleri adam vardı elinde silah ve tufana doğru tutuyordu
Kafamı tufana çevirdim omzundan vurulmuştu
Derin nefes aldım artık babam değildi artık baba kelimesi bile çok geliyordu ona
Annemi ellerimden alan kişi takendisiydi
Yavaşça tufana doğru gittim
“Sen annemi ellerimden aldın”
“Karaca gitme”
Girayın sesiyle yavaşça Giraya döndüm ve hafifçe gülümsedim
elimi ondan kurtardım geri tufana baktım
“Bana hep hikaye anlattın annene köpek saldırdı dedin bende inandım çünkü annem yanımdaydı onu kanlar içinde gördüm lan ben ama aslında ölmemiş sen öldürdün onu sen yaptın lan sen”
“Evet ben yaptım çünkü arkandaki adam anneni seviyordu tamam mı annende artık onu sevmişti benden vazgeçti Karaca sakın mahirle gideyim deme”
Mahir yavaşça bana yaklaştı ve omzuna dokundu
“Kızım gelmek istersen gel ama istemezsen anlarım sen çok güzel ve güçlü bir kızsın baban beni hep kötü biri olarak söylemiştir”
Giray araya girdi
“Şey karacayı korumak için bende söylemiş olabilir ama tufan tehdit etti”
Mahir şaşırmış bir şekilde Giraya baktı
“Neyle tehtid etti lan seni”
“Karacayla ben karacayı yıllardır tanıyorum ve ben karacayı seviyordum Tufanda hiçbir şey söylemeyeceksin ve koruması olacaksın dedi bende kabul ettim”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları