Karaca Arslan

Giray bir eliyle direksiyonu tutuyor, diğer eliyle de elimi bırakmıyordu.Parmağımdaki yüzüğe baktım.Sonra Giray'a baktım.Sonra tekrar yüzüğüme...Giray bunu fark etmiş olacak ki gülerek bana baktı.“Yine mi?”Kaşlarımı kaldırdım.“Ne yine mi?”“Yüzüğe bakıyorsun.”“Bakabilirim.”“Tabii ki bakabilirsin.”“Çok güzel çünkü.”“Güzel.”“Çok güzel.”“Tamam.”Birkaç saniye sustum.Sonra elimi kaldırıp yüzüğümü ona gösterdim.“Kocam bana yüzük aldı.”Giray kahkaha attı.“Sen bunu daha kaç kere söyleyeceksin?”“Bilmiyorum.”“Yol bitene kadar mı?”“Belki.”Giray başını iki yana salladı.“Sen bugün çok değiştin.”“Nasıl?”“Çok mutluyum diye bağırıyorsun resmen.”Gülümsedim.“Çünkü Mutluyum.”Giray bana kısa bir bakış attı.“Ben de.”Dışarıyı izlemeye başladım.İstanbul'un kalabalığı yavaş yavaş geri geliyordu.Ama yollar genede sakindiBir süre sonra sıkıldım.Koltuğumda kıpırdandım.“Giray…”“Efendim bebeğim?”“Daha ne kadar var?”“Daha çok var.”“Ne kadar çok?”“İki buçuk saat falan.”Gözlerim büyüdü.“Ne?”Giray gülmeye başladı.“Daha önce söylemiştim.”“Ben dinlememişim.”“Belli.”Elimi karnıma koydum.“Ben acıktım.”“Daha yarım saat önce sıcak çikolata içtin.”“O içecek.”“Evet.”“Ben yemek istiyorum.”Giray başını salladı.“Tamam.

Biraz ileride market varsa dururuz.”“Dünyanın En iyi kocasısın.”“Bak bak lafakra bak bebeğim sen galiba bana kalp krizi geçirtmesy çalışıyorsun ”“çalışsam arabada değil evde çalışırdım kocacım.”Gülmeye başladım.Bir süre daha gittikten sonra yol kenarında büyük bir market gördük.Giray sinyal verip arabayı park etti.“Tamam, geldik.”Hemen kemerimi çıkarttım.“Sonunda!”“Yavaş bebeğim.”“Acıktım.”“Tamam, tamam.”Arabadan indik ve markete girdik.Elime bir sepet aldım.Giray arkamdan geldi.“Ne alıyoruz?”“Her şey.”“Her şey ne?”“Acıktım dedim ya.”“Karaca…”“Ne?”“Bütün marketinmi alıcaksın buyur seni bekler market.”Gülerek ona baktım.“Tamam kocacım.”Giray'ın yüzünde yine kocaman bir gülümseme oluştu.“Şu kelimeyi seviyorsun.”“Çok.”Rafların arasında dolaşmaya başladım.Önce cips aldım.Sonra çikolata.Sonra bisküvi.Sonra meyve suyu.Giray sepete baktı.“Bunların hepsini yiyecek misin?”“Evet.”“Emin misin?”“Evet.”“Tamam.”Bir şey daha almak için birkaç adım geri döndüm.Tam o sırada yanımdan geçen bir çocuk omzuyla bana çarptı.Dengemi toparlayıp hemen arkasına döndüm.“Önüne baksana!”Çocuk dönüp umursamaz bir şekilde bana baktı.“Ne bağırıyorsun yavrum?