Karaca Arslan
Bölüm 29•
Arabadan Gelen Duman
Tema:
Yolda ilerliyorduk bir anda arabadan sesler gelmeye başladı
Giray bana baktı ve sonra geri yola döndü bu sesler normal değildi
Bir anda arabanın önünden dumanlar çıkmaya başladı Giray kaşlarını çatmış bana bakıyordu
Yutkundum ve Giray'a baktım
Dumanlar çoğalınca Giray bana yüksek bir sesle bağırdı
“Karaca arabadan in çabuk ve araziye koş Karaca çabuk”
Giray'ın bağırmasıyla arabadan indim Giray yanıma koştu ve elimi tutarak araziye doğru koşmaya başladı
Onun elini tutarak koşuyordum
Arabadan büyük bir ses geldi
BOMM…
Ve araba patladı evet araba patladı Giray bana sarıldı ve her yerimi kavradı ama arabadan gelen parça yanağımı çizip geçmişti
Giray endişeyle bana baktı
“İyi misin bebeğim yanağın çok acıyor mu”dedi
Ve yavaşça elini yanağımdaki yaraya uzattı yavaşça dokundu
Giraya baktım yüzünü inceledim ve kısık bir sesle konuştum
“Ben iyiyim canım acımıyor sana Bir şey oldumu Giray iyimisin”
“Ben iyiyim bebeğim ben iyiyim sen iyiysen sorun yok”
Giray'a baktım ve yeniden sarıldım
Giray kollarını belime doladı bir anda Giraya sarıldığım sol koluma sert birşeye değdim yavaşça kafamı oraya doğru çevirdim
Ve o manzarayı gördüğüm anda nefesim kesildi
Giraya evet Giraya arabanın camı girmişti küçük değildi kocamandı yavaşça geri çekildim ve elimi girayın yaralanan kısmını işaret ettim
“G-Giray yaralanmaların Giray! Yarakanmılsın otur otur telefonum nerde benim telefonum nerde Giray derin nefes al tamam mı derin nefes al beni sakın bırakma tamam mı kan kan kaybediyorsun camı!Camı çıkartmamız lazım hırkam hırkamı sana vereyim dur tamam mı çok acıyor mu Giray çok acıtır mu”
Elim ayağım titriyordu ne yapacağımı bilmiyordum
Giray şaşkınlıkla cam giren yere baktı ve bana döndü yavaşça elini yanağıma koydu ve kısık bir sesle konuştu
“Sakin ol bebeğim iyiyim bak karşındayım burdayım ben seni asla bırakmam biraz sakin ol camı çıkarta bilirsin”
“Hayır!Hayır ben yapamam daha çok kabar canını yakarım ben yapamam ben beceremem bir şey yaparım sana ben ben yapamam ben beceremem”
Giray yavaşça alnını alnıma yasladı ve şefkatle gülümsedi
“Yapa bilirsin bebeğim ben iyiyim sen dene bak bana gözlerime bak tatlım”
Yavaşça gözlerine baktım gözlerimden yaşlar akıyordu durduramıyırdum
Giray yavaşça gözyaşlarımı sildi ve yavaşça yere oturdu
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları