Karaca Arslan

Yolda ilerliyorduk bir anda arabadan sesler gelmeye başladı Giray bana baktı ve sonra geri yola döndü bu sesler normal değildi Bir anda arabanın önünden dumanlar çıkmaya başladı Giray kaşlarını çatmış bana bakıyordu Yutkundum ve Giray'a baktım Dumanlar çoğalınca Giray bana yüksek bir sesle bağırdı “Karaca arabadan in çabuk ve araziye koş Karaca çabuk”Giray'ın bağırmasıyla arabadan indim Giray yanıma koştu ve elimi tutarak araziye doğru koşmaya başladıOnun elini tutarak koşuyordum Arabadan büyük bir ses geldi BOMM…Ve araba patladı evet araba patladı Giray bana sarıldı ve her yerimi kavradı ama arabadan gelen parça yanağımı çizip geçmiştiGiray endişeyle bana baktı “İyi misin bebeğim yanağın çok acıyor mu”dediVe yavaşça elini yanağımdaki yaraya uzattı yavaşça dokundu Giraya baktım yüzünü inceledim ve kısık bir sesle konuştum “Ben iyiyim canım acımıyor sana Bir şey oldumu Giray iyimisin”“Ben iyiyim bebeğim ben iyiyim sen iyiysen sorun yok”Giray'a baktım ve yeniden sarıldım Giray kollarını belime doladı bir anda Giraya sarıldığım sol koluma sert birşeye değdim yavaşça kafamı oraya doğru çevirdim Ve o manzarayı gördüğüm anda nefesim kesildi Giraya evet Giraya arabanın camı girmişti küçük değildi kocamandı yavaşça geri çekildim ve elimi girayın yaralanan kısmını işaret ettim“G-Giray yaralanmaların Giray!

Yarakanmılsın otur otur telefonum nerde benim telefonum nerde Giray derin nefes al tamam mı derin nefes al beni sakın bırakma tamam mı kan kan kaybediyorsun camı!Camı çıkartmamız lazım hırkam hırkamı sana vereyim dur tamam mı çok acıyor mu Giray çok acıtır mu”Elim ayağım titriyordu ne yapacağımı bilmiyordum Giray şaşkınlıkla cam giren yere baktı ve bana döndü yavaşça elini yanağıma koydu ve kısık bir sesle konuştu “Sakin ol bebeğim iyiyim bak karşındayım burdayım ben seni asla bırakmam biraz sakin ol camı çıkarta bilirsin”“Hayır!Hayır ben yapamam daha çok kabar canını yakarım ben yapamam ben beceremem bir şey yaparım sana ben ben yapamam ben beceremem”Giray yavaşça alnını alnıma yasladı ve şefkatle gülümsedi “Yapa bilirsin bebeğim ben iyiyim sen dene bak bana gözlerime bak tatlım”Yavaşça gözlerine baktım gözlerimden yaşlar akıyordu durduramıyırdum Giray yavaşça gözyaşlarımı sildi ve yavaşça yere oturdu Onun oturmasıyla bende yere çöktüm Giray yavaşça dizime kafasını koydu ve uzandıBir anda yüzümü kapattım ve hıçkırıklarımı tutamadım çok ağlıyordumSanki Girayı kaybediyor gibi sanki ellerimin arasından kayıp gidiyor gibi Giray yavaşça ellerini tutarak yüzümü açtı ve gözlerime baktı “Yapma ağlama dayanamam bebeğim ağlama ben iyiyim”“Hayır sen iyi değilsin sen iyi değilsin ben yapamam ben hiçbir şey yapamam özür dilerim özür dile-”“Hayır!Karaca sen niye özür diliyorsun”“Benim yüzümden bunu babam yaptı biliyorum babam yapmış olmalı benim yüzümden sen yaralandı benim yüzümden seni kaybede bilirim ben kendi kendime sevdiğim insanı yaraladım keşke bana gitseydi o ca-”“Karaca sakın sakın bu cümleyi tamamlayın deme ben seni ağlayarak görmeye dayanamıyorum birde yarakankrsan olmaz bebeğim iyiyim ne olur ağlama dayanamıyorum yapma ne olur”“Ama”“Aması yok bunun bebeğim yap hadi çıkar şunu yaparsın sen”dedi Ve elini kaldırıp yanağını okşadı “Sen benim karımsın benim karım her şeyi becerir derin nefes al ve yavaşça örk tamam mı”Kafamı iki yana salladım ve Girayın telefonunu almak için elimi uzattım ve cebinden sıyrılan telefonunu aldım ve titreyen ellerimle ambulansı aradım “Alo!