Karaca Arslan

Bölüm 3•

Kahvaltı

Tema:

Giray çıktıktan sonra birkaç dakika olduğum yerde kaldım. Sonra havluyu üzerime daha sıkı sardım ve banyodan çıktım.

Odamın kapısını açtığımda Giray kapının yanında durmuş telefonuyla uğraşıyordu. Beni görünce telefonunu cebine koydu.
“Sonunda çıktınız.”
“Ne yani kaç saattir burada mı bekliyorsun?”
“Babanızın emri.”
“Babamın emriyle nefes alıyorsun zaten.”
Giray bana baktı ama hiçbir şey demedi.
“Ben gidip hazırlanacağım.”
“Tamam.”
“Sen de burada bekle.”
“Zaten burada bekliyorum.”
Gözlerimi devirdim ve Üstümü giyip saçlarımı taradım. Aynaya baktığımda gözlerimin altının biraz şiş olduğunu gördüm. Dün gece doğru düzgün uyuyamamıştım. Hem de bunun sebebi yine Giraysı 
Beni korumak için bir koruma tutmuştu.
Hemde ne koruma...
Giray Sancak ve köpeği karabaş
Adam resmen yürüyen duvar gibiydi. Sürekli ciddi, sürekli soğuk, sürekli “Karaca hanım.”
Bir insanın bu kadar resmi konuşması normal miydi?
Odamdan çıktığımda Giray hâlâ kapının önündeydi.
“Gidelim mi?” dedi.
“Nereye?”
“Kahvaltıya.”
“Ben kahvaltı yapmayacağım.”
“Yapacaksınız.”
“Hayır.”
“Babanız yapmanızı söyledi.”
“Sen benim babam değilsin.”
“Farkındayım.”
“E o zaman?”
Giray derin bir nefes aldı.
“Karaca hanım, lütfen benimle tartışmayın.”

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları