Karaca Arslan
Bölüm 37•
Mutluluk
Tema:
Artık bir ailem vardı.
Annem…
Babam…
Ve Giray.
Odaya baktım.
Annem ve Mahir koltukta yan yana oturmuş, bizi izliyorlardı.
Giray hâlâ elimi tutuyordu.
Ben de başımı onun omzuna yaslamıştım.
Bir süre kimse konuşmadı.
Sonra Mahir…
yani artık ana demeliydim
Babam bana baktı.
Sonra Anneme döndü.
Ardından tekrar bana baktı.
“Artık bizim kızımız olduğunu biliyor.”
Annemin gözleri doldu.
"Ne"
“Artık saklamamız gerekmiyor.”
Annem derin bir nefes aldı.
Sonra bana baktı.
“Anneciğim…”
Sesini duyduğum anda gözlerim doldu.
“Sana bunu aslında söylemem lazımdı.”
Yanına doğru döndüm.
“Ama…”
Annem gözyaşlarını sildi.
“Sen daha çok küçüktün. Beş yaşındaydın.”
Yutkundu.
“Ben de sana sonra anlatırım dedim.”
“ Ama Sonrası hiç olmadı.”
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları