Karaca Arslan

Bölüm 40•

Kapanan Gözler

Tema:
(Giray'ın Anlatımıyla)
Ambulansın kapıları kapandığı anda her şey daha da gerçek olmuştu.
Karaca sedyede yatıyordu.
Ben hemen yanına geçtim.
Elini tuttum.
Eli soğuktu.
“Karaca…”
Gözlerini açmaya çalıştı.
“Giray…”
“Buradayım.”
Sesim titriyordu.
“Buradayım bebeğim.”
Görevliler etrafında çalışıyordu.
Ben ise sadece yüzüne bakıyordum.
“Gözlerini kapatma.”
Karaca hafifçe kaşlarını çattı.
“Çok…”
Bir an sustu.
“Çok ağrıyor.”
Kalbim sıkıştı.
“Biliyorum.”
Elini daha sıkı tuttum.
“Dayan bebeğim.”
“Giray…”
“Efendim?”
“Çok korkuyorum.”
O cümleyi duyduğum anda gözlerim doldu.
“Ben de korkuyorum.”
Bir an sustum.
Sonra hemen kendimi toparlamaya çalıştım.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları