Karaca Arslan

Bölüm 42•

Sessiz Çizgi

Tema:

Giray'ın Anlatımıyla

Karaca'nın yanında oturuyordum.
Elini tutuyordum.
Saatlerdir aynı yerdeydim.
Üzerimde hâlâ damatlığım vardı.
Karaca ise hastane yatağında sessizce yatıyordu.
Gözlerini açmasını bekliyordum.
Bir kere bana bakmasını…
Bir kere adımı söylemesini…
Sadece bir kere.
“Karaca…”
Fısıldadım.
“Bebeğim, hadi artık uyan.”
Cevap vermedi.
Elini biraz daha sıktım.
“Bak, ben hâlâ buradayım.”
Tam o sırada odadaki cihazlardan biri farklı bir ses çıkardı.
Önce anlamadım.
Başımı kaldırdım.
Sonra bir başka alarm sesi duyuldu.
Kalbim hızlandı.
“Ne oluyor?”
Ayağa kalktım.
Karaca'ya baktım.
“Karaca?”
Alarm sesi daha da belirginleşti.
“Karaca!”
Kapıya doğru döndüm.
“Doktor!”
Sesim odada yankılandı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları