MANOLYA

ALAZ DENİZ KARACA

"Lan bora ne yapıyorsun orda gel şunları sarmama yardım et " bora kafasını kağıttan kaldırdı ve bana doğru gelmeye başladı. Üstüm çıplak altımda lacivert bir eşorfman altı vardı ve yarışa son beş dakika anonsu yapıldığında kulisten çıktım benimle birlikte yan kulisten iki tane kızda çıktı kızlardan birinin bana dönüp bakmasını beklemiyordum hemde bakan kişinin gece olmasını hiç beklemiyordum "sen de mi maça katılıyordun "diye sorduğundaysa gözlerimi dudaklarından ayırdım ve ona dönerek sorusunu onayladım kafeslerin oraya geldik sık katılırdım bu dövüşlere ama gece öyle durmuyordu yapılı ve tecrübeli bir vücudu olsa da bakışlarında az da olsa korku sezdim neden yaptığımı bilmiyorum ama kafese dik dik bakarken arkadan beline sarıldım ve kulağına fısıldadım "sakin olmalısın anka kuşu sakin ol ne olursa olsun yeniden doğacaksın zaten " dediğimde kollarım arasında gerilmişti , çıkışacak gibi durmuyordu korku öfkesini bastırdı ve bana daha çok sokuldu neden bunu yaptığını düşünürken kafesin içindeki rakiplere takıldı gözüm -Alex ve Sirinayı yani namı diğer ölümsüx ve kızıl kül ü- görmeyi beklemiyordum tekrar gecenin kulağına eğilip "bunu yapmak zorunda değilsin biliyorsun değil mi iyi hissetmiyorsan maçtan çekilebilirsin "dememe kalmadan kollarımın arasından çıktı ve bana kınayıcı bir bakış atıp "bu kadar mı düşük gözündeki seviyem buzul hiç yakıştıramadım "dedi ve gözlerindeki korkunun yerini şiddetli bir öfke aldı işte benim kızım beee kafesin kapıları bizim için açıldı içeriye girdiğimiz sırada

- evet kurallardan bahsedicem kısaca

-rakibinizi istediğiniz şekilde alt edebilirsiniz buna öldürmekte dahil

-eğer pes etmek ve maçtan çekilmek isterseniz kolunuzdaki bayrakları yere atmanız yeterli iyi dövüşler çevik olan kazansın

GECE UZAY

"Siktir" öldürmek mi dedi o kızıl kül harbiden öldürecekmiş gibi bakıyor . Daha önce bir iki kere daha katılmıştım dövüşlere ama sirina ve alex yasa dışı dövüşlerin kral ve kraliçesi olarak biliniyor ölmezsek yeridir ve dövüş başladığında suratıma bir yumruk yemekten kılpayı kurtuldum kurtulduğum için arkadaş sinirlenmiş olucak ki daha fazla yumuruk atmaya başladı ilkinden kurtulsam da aklımı delen düşünceler yüzünde ne karşılık verebildim ne de savunma yapabildim geçmiş tramvalarımı tetikleyen bir ortamda ölmeden ne kadar dayanabilirim bilmiyorum babam da yapardı bana bunları bazen kilitlediği bodrumun kapısı açıldığında kuzenlerim gelmiştir diye sevinirdim ama babam olurdu o kapının eşiğinde ne zaman dövüşü kaybetse sinirini benim üzerimden atar yumruklara boğardı ve asla karşılık verme fırsatı tanımazdı , çenemin altında bir sızı hissettiğmde hafif geriye sendeledim ve gözlerim alazın kahveleriyle buluştuğunda ne yapıyorsun der gibi bir hali vardı evet ben şu anda ne yapıyordum artık 14 yaşındaki bir ergeen değilim cesedim çıkacaksa da bugün çıkmayacak .