MANOLYA
DEĞİŞEBİLİR Mİ
Müştemilat benzeri yerden çıktığımızda ikimizde dikkat çekiciydik
Benim üstümde sırt dekoltesi ve yırtmacı olan lacivert bir elbise elbisemle uyumlu makyajım ve ayakkabılarımla kombinim dikkat çekiyordu , kıvırcık saçlarımı sıkı jilet gibi bir topuz yapıp sırtımada ucunda hilal olan bir sırt kolyesi takarak kombinimi tamamlamıştım
Hande ise sarı saçları ile uyumlu göğüs dekoltesi oldukça cesur sarı mini bir elbise giymiş makyajını elbisesi kadar sade tutmamış saçlarını düzleştirmiş ve elbisesinin renginde stilettolarla kombinini tamamlamıştı
...
Davetin gerçekleşeceği salona doğru ilerlerken önümüzdeki gurup dikkatiimizi çekmişti sesleri tanıdık geliyordu ama etraftaki seslerden dolayı da tam çıkaramıyordum tam seslerin kime benzettiğimi bulmak
SERKAN YILDIRIM
ünlü iş adamları ile iş konuşmaktan boğazım kuruduğu için bar alanına yönelirken elisin bir adamla duvar arasında kaldığını görünce ayaklarım zemine çivilendi , adam bir az daha çabalasa Elis i yalayıp yutucaktı orospu evladı am oğlu am yavşak narsist puşt sik kafalı yavşaklıktan terfi edilmiş gelmişini geçmişini siktiğimin am biti amına koyduğumun orospu çocuğu ebeni bellemez miyim ben şimdi senin
Diye mırıldanırken ayaklarım onların olduğu tarafa çoktan ulaşmış, ilk yumruğu atmıştım bile. Adama yumruk atıp kızıl gül ile birleşen dudaklarını ayırmam bir oldu. Adam daha ne olduğunu anlamadan suratına bir yumruk daha attım. O an etraftaki uğultular susmuş, dünyadaki bütün insanlar ve duygular silinmişti adeta. Tekrar öfkem körüklendiğinde hiçbir şeyi anlamadım ve sadece adama yumruklarımı geçirdim.
...
Ne kadar süre geçtiğini çözememiş bir hâlde adama yumruklarımı geçirmeye devam ediyordum ki...
Bir nefes tam şah damarımda.
Ve bu nefesin sahibi...
Elis, yani Kızıl Gül'dü.
Nefesi daha da kulağıma yaklaştığında fısıldadı:
— Serkan... Ne olur, bana bak. Serkan'ım, bırak artık onu. Çok korkuyorum. Hadi, benimle gel... Çıkalım buradan. İnsanları umursamıyorsan da lütfen benim için gel en azından.
Bu cümle...
İşte Elis'in sesindeki panik ve sanki pişmanlık, hiçbir gücün durduramayacağı yumruklarımı durdurdu ve az da olsa kendime getirdi. En azından etrafımı görebiliyordum. Herkes bize bakıyor, narsist puşt yerde baygın bir şekilde yatıyordu.
Etrafa bakındığımda Elis'i göremeyince bir an bunların halüsinasyon olduğunu falan düşündüm ama Elis'in bıçak kadar sivri ve uzun tırnakları beni tutup bir odaya sürüklediğinde gerçekliğine tamamen inanmıştım.
555 no.lu odaya girdiğimizde...
İfadesizdim ama kim bilirdi ki bu odadan sonra en nefret ettiğim rakamın 5 olacağını?
Elis arkadan kapıyı kapattıktan sonra dolaba doğru ilerledi ama ben tamamen ifadesizce onun ne yaptığını anlamaya çalışıyordum.
Dolaptan benim, ama gerçekten bana ait, beyaz bir gömlek çıkardığında şaşırmıştım. Çünkü ben bir mağazaya özel olarak yaptırır ve bu model tek bana olarak satılırdı. Peki onun Elis'in odasında, hatta Elis'in dolabında ne işi vardı?
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 22 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Lütfen geri dönsün yaaa harika olmuş askkmmm
sizler bu bölüm hakkında ne düşünüyorsunuz Elis onca şeye rağmen geri döner mi sizce Alaz ve Gece nin soy ağacına kadar dayanan düşmanlıklarına ne demeli sizce gerçekten bir şeyler değişebilir mi
Yorum
Yorum bulunamadı.