Defne ve Demir'in düğünü öyle göz alıcı ve öyle güzeldi ki ben de inşallah Efe'yle evlenirsem ki bunu hayal ürünü olarak görüyordum, imkansız bir aşkın peşinden gidiyordum Efe bana hiç o gözle bakmadı bile, belki sevgilisi bile vardır su an yani bilmiyordum tabi.
Bu arada benim kim olduğumu az cok siz tahmin ettiniz bence, gelin size abim Yankı'yı tanıtayım. Odasina ilerlerken bir gürültü kopmuştu, endişelenmeyin yani korkacak pek de bir şey yok çünkü bu dediğim gürültü abimin horlaması, öyle bi horluyor ki sormayın evi yıkacak yani o derece.
Anne ve babamızı ben küçüktüm hatırlamıyordum kaybetmişiz, abimin de bana anlattığı kadarıyla biliyordum, ben 2 yaşındaymışım, abim 6 onun unutmayıp her anı hatırlamasına şaşırmıştım gerçi abim benden 4 yaş büyük hatırlamasına şaşmamak lazım, abimin horlaması artınca gülümsedim ve aklıma şeytanı bir fikir gelmişti.
Aşağıya mutfağa indim ve sürahideki suyu aldim elime abimin odasina çıktım, biliyorum abim bunu yapacağım için beni pişman edecek ve ağzıma sıçacaktı ama değerdi çünkü bunu yapmazsam içimde kalacaktı, odaya girdim. Suyu elimde bir tarttım önce sonra suyu onun yüzüne doğru döktüm.
“Ananı sik- Lan Irmak! Bittin kızım sen bitin!” ben demiştim ama çok eğlenceliydi.
“Abi abartma, hem duş almış oldun fena mi oldu ya?”
“Irmak kaç!”
Öyle deyince hemen odadan çıktım kapıyı kapattim ve kapıyı kapatır kapatmaz da kendime çektim, abim arkadan kapıyı açmaya çalışıyordu ben de burdan açmasın diye kendime cekiyordum.
“Irmak bırak şu kapıyı!”
“He bırakayım da ağzıma sıç olduuu.”
“Irmak birak dedim bak sinirliyim daha fazla beni delirtme!”
Kapıyı birden bırakınca abim yere düştü, kahkaha atınca bana yerden öyle bir bakış attı ki yutkundum, boku yedim ben değil mi? Birden koşmaya başlayınca abim de peşimden geliyordu, ben koşarken onun da telefonu çalmıştı, o kimse eğer ona minnettardım.
“Efe sırası değil şu an da işim var halletmem gereken, ben sana sonra dönerim... bize mi geliyorsunuz, tamam görüşürüz...”
Anladığım kadarıyla aşık olduğum adam bize geliyordu, ona aşık olmamın bir nedeni daha beni abimden kurtarmıştı, abim bana öldürecek gibi bakışlar atmaya devam ederken bende şirince gülümsemeye başladım ona.
“Efe mi geliyor abicim?”
“Hiç şirinlik yapma bu yaptığının hesabını sana çok fena ödeteceğim.” dedi ve odasına çıktı.
Yırtmıştım sevdiğim adam sayesinde.
“Demir ve Defne de geliyorlar kahvaltıyı hemen hazırlasan iyi edersin.” demişti kapıyı kapattı.
Deminden beri orda bana sinirle öldürmek ister gibi bakacağına bunu baştan söylesene amına koyduğumun adamı! Resmen sinirlenip bu evi dağıtma durumdaydım, o kadar kafayı yer miyim sizce? Bence yok yapmam, hala çok konuşuyorsun lan kahvalti hatırlasana!
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzel olmuş
Yeni bölüm gelsin
Yorum
Yorum bulunamadı.