Bölüm Şarkısı - Yüksel Baltacı - Deli Olmişum Deli
Bugün okul günüydü, tatil bitmişti ve ben okula eğitim hayatına geri dönüyordum, Efe dün beni öpünce eriyip gideceğimi sanmıştım şimdi beni okula o bırakacaktı kendisi polis olmasına rağmen beni ihmal etmemeye çalışıyordu. Bu çok hoşuma gidiyordu, yoğun iş temposun da bile beni düşünüyordu, canım benim.
Okul için hazırlanmış çıkmak üzereydim ki abim bağırdı bana mutfaktan, ona baktım. Ya sanırım kahvaltı etmeden gitmemi istemiyor ama geç kalıyordum bunu abime dedim onun verdiği cevaba bakar mısınız?
“Erken kalksaydın bana ne, otur şuraya kahvaltı bitmeden bu evden çıkmak yok.” dedi son noktayı koymuştu.
Ofladım ve oturdum sandalyeye kaçışım yok gibiydi ondan dolayı pes etmiştim, Efe'm de birazdan gelir o yüzden biraz hızlı yapmaya başladım. Abim bu halimi görünce kaşlarını havaya kaldırdı.
“Yavaş ye, arkandan atli kovalayan mi var?”
“Abi ne saçma sapan konuşuyorsun? Okula geç kalıyorum sen gelmiş kahvaltı bitmeden gitmek yok diyorsun, tabi hızlı yapacağım.” yalana gel hemde kuyruklu...
“Çok konuşma da yap kahvaltını, hem geç kalıyorum diyorsun hem bana laf yetiştiriyorsun. Sen aslında iki işi çok güzel yaparsın biliyor musun?”
“Ne işi?”
“Boş boş konuşup insanların kafasını şişirken ayni zamanda işini de yapabilirsin, senin gibi birini bulsa bu polis teşkilatı...”
“Abi keser misin!” dedim.
Kahvaltımı yaparken kapı çaldı, Efe geldi işte abim yüzünden kahvaltımı yapamadığım gibi bir de Efe'yi bekletecektim iyi mi, eh be abi ya! Kalkıp hemen çantamı aldım yerden, Efe beni almak için gelmişti ve bunu abim istedi diye yapıyordu, acaba ben istesem gelir miydi beni alıp okula birakmaya?
Hiç sanmıyorum!
“Ben baktım sen hazırlan.” dedi abim.
“Zaten hazırım abi.” dedim ve kapıya doğru ilerledim.
“Hoş geldin kardeşim, çay var yeni demlendi koyayım?”
“Hoş bulduk ama kalsın ben Irmak'ı bırakıp ordan merkeze geçeceğim. Senin yüzünden geç kaldım zaten.” dedi abime.
Biliyordum, bunu duymak beni üzmüştü. Sırf abim istedi diye beni almaya gelmişti, üzüldüm ama belli de etmemeye çalışmıştım. Evden çıktık arabaya bindik, arabayı hareket ettirince gözlerim onun yeni çıkan kirli sakallarına kaydi, ne çok yakışmıştı aslanıma da beni sevmeyen birine boyle umut bağlamak yanlıştı ve ben o yanlışı bile bile yapıyordum...
★★
Okulun önünde durunca çantamı aldım ve indim ona bakmadan, ama o arabadan indi ve peşimden gelip kolumdan tutup beni kendine çekti, o gözlerinde kaybolmak ve bir daha bulunmamak istiyorum, onun sevgisine layık miyim onu bile bilmiyordum. İyice saçmaladım.
“Irmak ne oldu sana? Neyin var?”
“Bir şeyim yok, neyim olabilir ki?”
“Evden çıktığımızdan beridir konuşmadın, sen hiç susmazdin ne oldu sana?”
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzel olmuş
Y3ni bölüm gelsin
Yorum
Yorum bulunamadı.