Defne Arslan
Abim ve Emir abi hala eve gelmemişlerdi bunlar ne iş çeviriyordu, ben Demir ile film izlerken Demir'in uyuya kaldığını görmüştüm, başı koltuğun başına düşmüş uykuya dalmıştı, kalkıp odaya çıkıp battaniye getirip üzerini örttüm, bazen öküzlüğü tutar ama yine de çok seviyordum onu, o uyurken bende tv keyfi yaptım biraz, adam tv deki oyuncuyu bile kıskanır olmuştu, ona baktım çok da masum çok da tatlı uyuyor, eğilip yanağından öptüm, mırıldanınca gülümsedim.
“Seni seviyorum kıskanç öküzüm!” dedim...
★★★
Sabah uyandığım da kendimi yatağımda ve üzerim değişmiş bir şekilde bulmuştum, üzerimi kim değiştirdi, ben buraya nasıl geldim? Abim mi gelmişti ki acaba, kapım açılınca kapıya baktım, gelen Emir'di geldi yanıma oturdu ve bana baktı elimi tuttu.
“Defne, Benim sana bir şey söylemem lazım, ama gel gör ki bunu nasıl söylerim bilmiyorum inanki.” ona baktım devam et anlamında, “Defne, ben çocukluğumdan bu yana sana çok aşığım, seni sürekli düşünüyorum, aklımdan hiç çıkmıyorsun, bilmiyorum belki de bu çok yanlış ama duygularıma engel olamıyorum işte.” dedi ve sustu.
“Ben gerçekten şok oldum! Ama abi ben Demir'e çok aşığım! Onu çok seviyorum hem sen benim abimsin, Efe den bir farkın yok benim için, yani öz abimsin” dedim gözleri dolmuştu.
“Defne, ben sana aşığım ve seni elde etmek için elimden ne gelirse ardıma koymam!”
Sinirle çıktı, ben bu adamı çok yanlış tanımışım, benim Demir'e aşık olduğumu bile bile bana neler demişti, onu abimden farklı görmüyor sevmiyordum, kalkıp banyo yapmak için iç çamaşırları alıp girdim duş almak için...
Bir süre sonra çıkıp giyindim, aşağıya indim sonra saçımı sonra kurulardım aşağıya inince tanımadığım bir adam vardı karşımda, abime baktım.
“Abi Demir abi nerde, ve bu kim?”
“Bu Karan, Demir'in abisi.” deyince abisine baktım.
Abisi en az Demir kadar çok yakışıklıydı, elini uzatınca sıktım tokalaştık o ara da zaten Demir girdi içeriye, bizi el ele görünce baya bir delirmiş gibiydi, ama belli etmemeye çalıştı tabi, içeri girip önümüzde durunca da Karan elini çekmek zorunda kalmıştı. Karan, Demir'in kulağına eğilip bir şeyler söyleyince yüzünün güldüğü bir gerçekti, telefonum çalınca onlardan uzaklaşıp açtım.
“Nerdesin sen Sevgi günlerdir arıyorum, yazıyorum yoksun! Çok fena küsecem sana ama artık!”
“Ya bi sakin ol, yoldayım İzmir'e temelli dönüş yapıyorum!”
“Cidden mi!”
O ara yanıma geldi Demir ve telaşla etrafa baktı.
“Iyi mısın sevgilim!”
“OHA SEVGİLİM Mİ DEDİ! YOKSA OLDUNUZ MU!”
“Evet, Demir benim sevgilim” Demir'e döndüm ve güldüm. “Ya abim duyacak, bir daha bağırma! Lütfen.”
Kafa salladı, arkamdan belime sarıldı ve boynumu öptü, Allah dan bahçede kimsenin bizi göremeyeceği yerdeydik, Demir'e çok aşığım onu kaybetmekten çok korkuyordum. Bu yüzden Emir'in bana dediklerini bilmeyecekti.
Bölüm Yorumları