Bölüm Şarkısı - Murat Boz - Üzüleceksin
Defne Arslan
Bugün Demir ve abim dışarıya çıkacaktı beni bu sapikla baş başa bırakacaklardı, Demir bir çok bahane üretti kalmak için ama abimi bilir susardım çünkü abim böyle küçük şeylerden hemen nem kapar ve şüphe ederdi onu tanıyıp susmuştum, onlar çıkarken bende hemen attım kendimi odama.
“Defne nereye, benden kaçma yemem seni güzelim.”
“Emir abi, lütfen istemiyorum seni benden uzak dursan iyi olur.” kapıyı sertce kapattım.
Kilitledim tabi, yatağa oturdum şansıma Sevgi ve Karan da dışarı çıkacak zamanı bulmuşlardı anlamıyorum bunların hepsi ayni gün mü anlaşma yapmıştı, beni bu sapikla baş başa bırakmak için, yataktan kalkıp yürümeye başladım, bir şey bulup benim burdan gitmem gerekiyordu. Kapım çalınınca irkildim.
“Güzelim sıkıldım, hadi in aşağıya da konuşup sohbet edelim biraz.”
Elim yumruk olmuştu, ben bu adamla aynı ortamda olmak ıstemiyorum, bir şey düşün kızım Defo hadi, düşün ne yapabilirsin? Balkon acaba ordan mi atlasam, amk nereye atmıyorsun 3. kattayız ya.
“Zorlama abi, keyfim yok, hem gelmeyi de düşünmüyorum,”
“Gelmezsen bu resimler Demir'in telefona gider ama.” deyince telefonuma resimler gelmeye başlamıştı.
Resime bakınca telefon elimden düştü, telefon daki resimlerde Emir abiyle öpüşüyorduk, bu... bu... nasıl ya...
“Biz böyle bir resim çektirmedik! Hem Demir bana inanır sana mi inanır?”
“O zaman bu resimleri bir de ona gönderelim bakalım sevgilisine ne kadar güveniyor... gönderdim...” dedi.
Nefesimi tuttum, sonra kapıyı açıp ona tokat attım, sonra ittim onu ve çıktım odamdan, bu duruma düştüğüme inanamıyordum, kolumdan tutup yakaladı beni, kendine doğru çevirdi, eli belimdeydi. O ara kapı açıldı tabi gelen Demir den başkası değildi.
“Çek lan ellerini sevgilimin üzerinden orospu çocuğu!!” deyip geldi beni çekti ondan ve yumruk attı Emir'e.
Yere yatırıp tekmeler atmaya başladı, onun kolundan tutunca bana olan bakışlarındaki kırgınlığı ve ihanete uğramışlığı hissini anlamıştım, resimlere inanmış olamaz demi?
“Demir, ona inanmayacaksın demi?” dedim kolunu tutarak.
“Bırak! Dokunma bana!” dedi beni itti. “Bunu neden yaptın bana lan! NİYEEEE!”
“Sevgilim sana yemin ederim o resimler gerçek değil, fotomomtaj inan bana sevgilim nolursun ben seni seviyorum.” kapıya doğru gidince onu kolundan yakaladım.
“Defne, bitti...” deyip çıktı
Ağlamaya başladım arkasından, peşinden koştum ama arabasına binip uzaklaşmıştı, arkasindan bağırdım ama durmamıştı, bana değil ona inanmıştı, söz vermiştin amk! Bana inanacaktın noldu! Eve geri döndüm kapıyı çarptım. Yerde yatan Emir'e tükürdüm yüzüne.
“Allah senin belanı versin! Mutlu musun amk çocuğu! Senin yüzünden terk etti beni!” dedim.
“Seni sevseydi sana inanırdı, ama o ne yaptı bana inandı demekki neymiş, Demir sana hiç güvenmiyormuş, ama ben olsam önce seni bi dinlerdim. O ne yaptı çekti gitti dinlemedi bile seni. Ah Defne'm ah!”
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ellerine sağlık yazarımmmm
Ayyyy mükemmel olmuş devamını bekliyorummm
Ayayayyayaya bu neeeee
Yorum
Yorum bulunamadı.