Tatlı Bela
Bölüm 5•
BÖLÜM 5
Tema:
Dilek Soysalan
Murat telefonlarımı açmıyordu, kapısına gidiyorum kapıyı açmıyordu yüzüme bile bakmak istemiyordu, ona gerçeği soyleyememiştim, şimdi Merve gelmiş bana Murat'ın gittiğini söylüyordu, beni bırakıp gitmişti.
“Merve söyle nereye gitti?”
“Ya ben ne bileyim, adamı var Arda o gittiğini söyledi.”
Beni bıraktı, bir daha göremeyecektim artık, bugün okul için hazırlık yapıyordum ama gidesim yoktu okula, çantamı aldım ve aşağıya indim arkamdan Merve de indi, annem ve babam kahvaltıya oturmuş bana bakıyordu.
“Kızım lütfen yapma böyle, biz senin kötülüğünü ister miyiz?” dedi annem.
“Beni sevdiğim adamdan ayırdınız, iyilik mı bu size göre?” dedim ve çantamı alıp çıktım evden.
Merve'nın arabasına bindik ve yola çıktık, benim arabayı kullanacak halim yoktu o yüzden benim arabamı kullanacak mecal yoktu bende, okul yolunu tutarken Murat hala aklımdan çıkmıyordu, onun bana bakışı, kalbinin kırılışını hissetmiştim.
Okul bahçesine girdik ve sınıfa doğru yürüdük, Yaman gülümseyerek geldi bana sarıldı, o bana hala aşıktı ben ona karşı hiç bir şey hissetmiyordum ben Murat'a aşıktım, sırama geçtim ve oturdum,
“Bu tatil ne uzun sürdü ya, seni çok özledim güzelim.” dedi elimi öptü.
Bana neden her hareketi Murat'ı hatırlatıyordu, göz yaşım yanağımdan akıp gidince elimle sildim yanağımı, Yaman ağladığımı görünce bana baktı yanağımı okşadı.
“Guzelim ne oldu, niye ağlıyorsun?”
“Bir şey yok, hoca geldi ders başlıyor iyiyim ben.” dedim.
“Elini kırarım o adamın, öldürürüm onu söyle ona sana dokunmasın!”
Gelen mesajı okuyunca gözlerim büyüdü, kimdi bu adam, bana neden böyle mesaj attı ki, numarayı tanımıyordum ama Yaman dan uzak durmazsam ona bir zarar verebilirdi bu yüzden aramızdaki mesafeyi biraz açtım.
“Ne oldu?” dedi Yaman.
“Bir şey yok, tahta burdan daha rahat görünüyor da o yüzden biraz buraya doğru kaydım.” inandı mı sizce?
Kafa sallayıp tahtaya baktı ve deftere geçirmeye başladı, gelen mesaja bir kez daha baktım gizli numara atmıştı numarası yoktu, kim bu piç kurusu! Bir süre sonra zil çalınca Yaman da benimle birlikte çıkmıştı sınıftan, Yaman ile yan yana gezmeye korkar olmuştum çünkü pesimde bir sapık vardı.
Banka oturdum yanımda Merve de vardı, ben Merve ile konuşurken bir mesaj sesi daha geldi, korkuyordum bakmaya kim bilir ne yazmıştı, telefonu elime aldım ve ekrana baktım, ekranda Gizli Numara yazıyordu açtım mesajı.
“Eğer o Yaman denen çocuğu yanından göndermezsen onu şu an öldürürüm!”
“Merve biz seninle kantine gidecektik ya hani özel bir şey konuşacaktık hanı seninle.” dedim anlamayarak baktı. “Ya hatırlamıyor musun hanı konuştuk ya sen de tamam demiştin.” dedim kaş göz yaparak kalk dedim.
Biz kalkıp kantine giderken Yaman sadece arkamızdan bizi izliyordu, onun benim yüzümden ölmesine izin veremem kantine girdik boş yere oturdum, Merve yanımdaki sandalyeyi çekti ve oturdu, bi gerçek vardı ki Merve ile özel bir şey konuşacak bir şeyimiz yoktu sadece Yaman dan uzaklaşmak için demiştim.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 22 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları