Dilek Soysalan
Gördüğüm şeyin rüya olduğunu öğrenince bir süre ağlamıştım, ben onsuz burda nefes alamıyordum, o bana gelmiyordu, ben ona gittim hemde kaç kez, madem öyle o beni hayatından çıkarıp sildi benim burda kalmamın anlamı yoktu, dolaptan çantamı çıkardım, çanta büyüktü bir yerlere gidip kaldığımda bu çantayı kullanırdım, dolapda tüm elbiselerimi çıkarıp tıktım çantama, ben burda onun için kalıyordum, onun varlığıyla nefes alıyordum, onsuz nefesim kesiliyordu, ve burda kalmak istemiyordum artık, dışarda bile gezerken her sokak bana onu anlatıyordu, duvar sözleri bile, radyoda çalan aşk dolu ezgiler bile, her sey bana onu hatırlatıyordu, bu sokaklarda bile onunla anım vardı, aşağıya indim annemler uyuyordu, dışarıya çıktım ve çantamı bagaja koydum, Antalya ya Teyzemin yanına gitmeye karar verdim, en azından bir kaç gün kafamı toplayabilirdim, hem onun bahcesi orda biraz zaman geçerdi hiç olmazsa, annem ve babam nereye gittiğimi bilmeyecekti, onlar yüzünden gidiyordum diğer yandan da.
Arabama bindim ve çalıştırdım, Merve ile konuşmuyorduk, çünkü onun yüzünden biz Murat ile bu durumdaydık, araba hareket ederken kırmızı ışığı görünce durdum, yeşil yandıktan sonra devam ettim, radyo da çalan Ömrüm şarkısını duyunca gözlerim dolmuştu, radyoyu kapattım ve yoluma devam ettim, ne kadar unutmaya çalışsam da izin vermiyorlardı bana, evren benimle kafa buluyordu resmen. Uzun süren yolculuğun ardından varmıştım, uygun yer bulup park ettim, burası onların yazlığıydı hep gelmek istiyordum nasip bugüneymiş, indim ve arkadan çantamı aldım kapıyi kilitleyip kapıya ilerledim ve çaldım.
“Geldim!..” kapıyı teyzem açınca beni gördü ve gözleri dolmuştu, çünkü çok uzun zaman oldu onu görmeyeli. “Fazlı koş Dilek gelmiş!” dedi ve bana sıkıca sarıldı.
“Dilek!” eniştem teyzemin tam arkasinda durmus bana bakıyordu, “Güzel kızım benim hoş geldin... annenler yok mu?” diye sorunca Teyzem benden ayrıldı.
“Yok ben tek geldim, tatil yapmak için, eğer kabul ederseniz.”
“O nasıl söz deli misin! Geç içeriye.” dedi ve içeriye girdim.
Evleri hala aynı dekorasyon duruyordu, burası benim ikinci evim gibiydi aslında hep gelmek istiyordum nasip olmamıştı, çantamı koltuğa bıraktım, teyzem yanıma geldi.
“Dilek, ben bir şey duydum, sevgilin varmış.”
Annem hemen yetiştirmişti valla helal olsun, koltuğa oturdum, yanıma geldi oturdu, yüzüm biraz asıktı ve bunu ikisi de fark etti.
“Ayrıldık.” dedim gözlerim dolmuştu.
“Neden? Anlatmak istersen dinlerim kuzum.”
“Annem... onun mafya olduğunu öğrendi ve polise gitmiş, kızımı kaçırdı şikayetçiyim dedi beni Murat dan ayırdı.” gerçi benim salaklığım da var sahte intihar süsü...
“Sen konuşmadın mi Murat ile?”
“Konuşmaya çalıştım ama benimle konuşmak istemedi, şey ben ona kavuşmak için sahte intihar süsü verince delirdi tabi, 'Bu mu bana olan sevgin? Benden kurtulmak için mi yaptın? Benden bu kadar mi nefret ediyorsun? Dedi durdu, bunu nasıl diyebilir bilmiyor mu ona çok aşık olduğumu?”
Bölüm Yorumları