Hayat bazen insanın yüzüne tokat gibi çarpıyordu. Benimki ise kahve bardağı olmuştu. Ertesi gün okul çıkışında Bahar'la yürüyordum.
"Bugün eve direkt gidiyorum."
dedim.
"Emin misin?"
"Evet."
"Kayra'yla karşılaşmak istemiyorsun yani."
"İstemiyorum."
Tam bunu söylemiştim ki...
"Melisa!"
Arkamdan gelen sesi duyunca gözlerimi kapattım.
"Ya sabır" diyerek Yavaşça döndüm. Kayra, motosikletine yaslanmış, elinde iki kahve bardağıyla bana bakıyordu. Bahar bana sinsice sırıttı.
"Ben kaçıyorum."
"Sen var ya rezilsin."
Bahar kahkaha atarak uzaklaştı. Onu öldürmeyi daha sonra düşünecektim.
Kayra bana doğru yürüdü.
"Borcunu ödemeye geldim."
"Ne?"
"Dün bana kahve borcun vardı ya."
"Ben mi sana kahve alacağım sanıyordum."
"Yok."
Elindeki kahvelerden birini bana uzattı.
"Ben aldım."
Şaşkınlıkla bardağa baktım.
"Niye?"
"Çünkü sen kesin yanlış kahve alırdın."
"Ne kadar da kibarsın."
"Biliyorum."
Gözlerimi devirdim.
"Şu özgüveninden biraz bana da versene."
"Olmaz."
Bölüm Yorumları