KARMA

Bölüm 7•

✧ ÜÇ KİŞİ, TEK KALP

Tema:

16 EYLÜL 2005

Hamilelik Aslı için kolay geçiyordu, en azından şu anlık. Fakat Aslı, Karan’ı yanında istiyordu. Pek de mümkün olmuyordu. Karan, elinden geldiğince Aslı’yla vakit geçirmek istiyordu ama işlerinin yoğunluğundan pek de yanında olamıyordu. Holdinkleri, hastaneler, bankalar, oteller, restoranlar… yurt dışında şirketler, yurt dışı projeler… Karan’ın gücü sadece bulunduğu şehirde değil, sınırların ötesinde bile hissediliyordu. Tek bir kararıyla yüzlerce insan harekete geçiyor, attığı her adım iş dünyasında dengeleri değiştiriyordu.
Geceleri çalan telefonlar onu Aslı’nın yanından alıp götürüyordu. “Önemli bir toplantı” deyip çıkıyordu fakat bu toplantılar diğerleri gibi değildi. Korumalar eşliğinde yapılan, kimsenin bilmediği görüşmeler… kısa süren ama etkisi büyük olan toplantılar… Karan o dünyanın içindeydi ama kimse onun kim olduğunu bilmiyordu.
Karan’ın gecelerdeki gücü iş adamlığından daha da güçlüydü.
Gündüzleri saygı duyulan bir iş adamıydı.
Geceleri ise kuralları daha sert, daha karanlık olan başka bir dünyaya aitti.
O dünyada bir isim vardı… korkulan, sözü sorgulanmayan, herkesin çekindiği biri.
Ama kimse o ismin ardındaki gerçek yüzü bilmiyordu.
Gündüzleri saygı duyulan bir iş adamıydı.
Geceleri ise kimliği bilinmeyen bir gücün ta kendisiydi.
Aslı bu durumdan haberdardı. İlk yıllarda haberi yoktu, tepkisi de büyük olmuştu. Karan, her şeyden çok seviyordu onu. Geceleri çalan telefonlar, “toplantı” deyip çıkmalar… çoğu zaman yatağın yan kısmı boş oluyordu ama arada yanında oluyordu. Bakışlarına bile yetiyordu.
Geçen gün isim hakkında konuşmuşlardı. Yarın cinsiyetini öğreneceklerdi. Aslı’nın yüzünde ufak bir gülümseme oldu.
ERTESİ SABAH
Güneş çoktan doğmuş, sabah ışıkları odaya vuruyordu. Aslı her zamankinden erken kalkmıştı. Baş dönmesi ve mide bulantısı vardı fakat bunlar pek de mühim değildi. Eli karnına gitti; bebek iyi olsa yeterliydi.
İsim düşünüyordu. Kız olursa Elfida, Arya veya Defne koymayı düşünüyordu. Karan, Elfida ismine pek de iyi bakmıyordu. Erkek olursa Efe, Emir veya Giray düşünmüşlerdi. Erkek olursa ikisi de hemfikirdi.
İkisinin dünyaya getirdiği bir tohumdu bu. Küçük bir tohum, büyüdükçe yeşerecek, çok güzel bir çiçek olacaktı belki de. Ya da bir ağaç… yaprakları yeşil yeşil açmış. Kim bilir…
Aslı üstünü giyinip aşağı indi. Kahvaltısını yapmak için mutfağa yöneldi. Kahvaltısını yaptı, içine sığdıramadığı mutlulukla masadan kalktı. Mutfaktan çıktığı anda Karan karşısında duruyordu. Şaşırmıştı, beklemiyordu; işi vardı diye biliyordu.
Aslı, Karan’a doğru yürürken bir anda durdu. Midesi bulanıyordu, her an kusacakmış gibi hissediyordu. Az önce hiçbir şey yoktu. Bu ani gelen kusma isteğinden nefret ediyordu. Ellerini ağzına götürdü, arkasını döndü ve lavaboya doğru seri adımlarla yürüdü. Klozetin başına geçer geçmez kusmaya başladı. Şu ana kadar kendini tuttuğuna şükrediyordu.
Aslı bu düşünceler içindeyken Karan’ın sesi düşüncelerini kesti.
“Aslı?!”

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 20 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları