KARMA

Bölüm 8•

✧ MASKELER

Tema:

GÜNÜMÜZ

Hava kararmış, yıldızlar geceye eşlik ediyordu. Malikaneye vardığımda arabayı park edip indim. Merdivenlerden yürüyüp içeri girdiğimde sessizce yukarı çıkıyordum. Olanları anlatmak istiyordum. Edis ve Damla’yı görüntülü arayacaktım fakat içimdeki ses, Aras’a bu telefon olayını anlatmam gerektiğini söylüyordu.
Seri adımlarla Aras’ın çalışma odasının önünde durdum. Küs değildik ama Aramız soğuktu. Derin bir nefes aldım, kapıyı tıklattım. Ses çıkmadı. Bir daha tıklatacakken içeriden Aras’ın sesi geldi:
“Gir.”
İçeri girdim. Aras bana baktı, ardından bilgisayara bakmaya devam etti. İşi mi vardı, yoksa gerçekten benimle konuşmuyor muydu?
Neşeli bir sesle,
“Abi!”
Aras bana bakmadı.
“Efendim.”
Pes etmedim.
“Nasılsın?” deyip masanın başındaki tekli koltuğa oturdum.
Aras bana bakıp tek kaşını kaldırdı, ardından bilgisayardan gözlerini ayırıp bana baktı.
“Seni görene kadar iyiydim.”
Cevabına gülmemek için kendimi tuttum.
“İyi, gideyim o hâlde.”
Tam kalkarken Aras beni durdurdu.
“Bileğin nasıl?”
O güne göre iyiydi, acımıyordu.
“İyiyim abi,” dedim. Ardından derin bir nefes alıp, “Abi, birkaç olay oldu.”
Aras tek kaşını kaldırdı.
“Ne oldu?” dedi. Sesindeki ciddiyet, beni az da olsa olacaklara hazırlan der gibiydi.
Oturduğum yerde kıpırdandım.
“Abi… şey…”
Aras kaşlarını çattı.
“Şey?”
Kendimi hazırlayıp,
“Biri bana mesaj atıp duruyor ve farklı numaralardan beni arıyor,” dedim.
Kelimeler dudaklarımın arasından dökülürken Aras’a baktım.
Aras sinirle,
“Ne zamandır?”

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları