KARMA
Bölüm 9•
✧ CEVAPSIZ
Tema:
Üstümü değiştirip koşarak aşağı indim. Babam birazdan gelecekti; kaç gündür görmemiştim, özlemiştim. Kapının orada bekliyordum, ne kadardır böyleydim bilmiyordum. Kapı açıldı… Babam ağır adımlarla içeri girdi, adımları mermer zeminde yankılanıyordu.
Babama doğru koştum, sarıldım…
“Baba!”
Babam bana sarıldı, saçlarımdan öptü:
“Güzel kızım.”
Tam o sırada Aras geldi, bana bakmadı bile:
“Hoş geldin Karan abi.”
Babam sert bir sesle:
“Hoş buldum,” dedi.
Babama baktım:
“Yemek yedin mi?”
Babam sert bir ses tonuyla:
“Eşlik ederim,” dedi, kısa ve net.
Aras'a baktım:
“Açsındır. Gel, hep beraber yiyelim.”
Aras bana bakmadan, “Tamam,” dedi ve yemek salonuna doğru ilerledi.
Babam Aras’ın bu haline baktı; ardından tek kaşını kaldırıp bana baktı:
“Ne oldu?”
Hiçbir şey olmamış gibi:
“Hiç,” dedim.
Babam bana öyle bir baktı ki bir şey gizlediğimi anlamıştı. Anlamamasını beklemiyordum tabii ki de.
Yemek salonuna geçtiğimizde masa kurulmuştu. Sandalyeye oturdum, babam başköşeye oturdu, Aras karşıma oturdu; yemeğe başladık.
Çocukken olduğu gibi ben konuşurdum, babam dinlerdi; kısa ve net cevaplar verirdi.
Konuşurken Aras kesti lafımı:
“Söylesene seni sıkıştırdıklarını.”
Göz devirdim.
O sırada babamın çenesi gerildi; sert bakışları beni ve Aras'ı buldu:
“Biliyorum.”
İkimiz de baktık babama.
Babamın sert bakışları adeta bizi delerken:
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları