KARMA

Bölüm 9•

✧ CEVAPSIZ

Tema:

Üstümü değiştirip koşarak aşağı indim. Babam birazdan gelecekti; kaç gündür görmemiştim, özlemiştim. Kapının orada bekliyordum, ne kadardır böyleydim bilmiyordum. Kapı açıldı… Babam ağır adımlarla içeri girdi, adımları mermer zeminde yankılanıyordu.

​Babama doğru koştum, sarıldım…
“Baba!”
​Babam bana sarıldı, saçlarımdan öptü:
“Güzel kızım.”
​Tam o sırada Aras geldi, bana bakmadı bile:
“Hoş geldin Karan abi.”
​Babam sert bir sesle:
“Hoş buldum,” dedi.
​Babama baktım:
“Yemek yedin mi?”
​Babam sert bir ses tonuyla:
“Eşlik ederim,” dedi, kısa ve net.
​Aras'a baktım:
“Açsındır. Gel, hep beraber yiyelim.”
​Aras bana bakmadan, “Tamam,” dedi ve yemek salonuna doğru ilerledi.
​Babam Aras’ın bu haline baktı; ardından tek kaşını kaldırıp bana baktı:
“Ne oldu?”
​Hiçbir şey olmamış gibi:
“Hiç,” dedim.
​Babam bana öyle bir baktı ki bir şey gizlediğimi anlamıştı. Anlamamasını beklemiyordum tabii ki de.
​Yemek salonuna geçtiğimizde masa kurulmuştu. Sandalyeye oturdum, babam başköşeye oturdu, Aras karşıma oturdu; yemeğe başladık.
​Çocukken olduğu gibi ben konuşurdum, babam dinlerdi; kısa ve net cevaplar verirdi.
​Konuşurken Aras kesti lafımı:
“Söylesene seni sıkıştırdıklarını.”
​Göz devirdim.
​O sırada babamın çenesi gerildi; sert bakışları beni ve Aras'ı buldu:
“Biliyorum.”
İkimiz de baktık babama.
​Babamın sert bakışları adeta bizi delerken:

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları