Senin Rengin

Senin RenginBölüm 11 — Kamp KaosuFestivalin üzerinden birkaç gün geçmişti.Okuldaki herkes nihayet normal hayatına dönmeye başlamıştı.En azından herkes öyle sanıyordu.Ta ki müdür yardımcısı sabah toplantısında elindeki mikrofonu kaldırıp:“Bu hafta sonu okul kampımız var,” diyene kadar.Koridor bir anda karıştı.“NE?”“Gerçekten mi?”“Çadır mı kuracağız?”“Ormanda mı kalacağız?” sırasından doğruldum.Kamp mı?Hem de çadırda mı?Bu fikir bir yandan heyecan verici, diğer yandan korkutucuydu.Ama asıl sorun, öğretmenin devamında söylediği cümleydi.“Çadırlarda ikişer kişi kalacaksınız.” bakışlarım istemsizce Clara'ya kaydı.Clara da aynı anda bana bakıyordu.İkimiz birkaç saniye birbirimize baktık.Sonra ikimizde de aynı anda gözlerimizi kaçırdık.Rosalie bunu fark etmişti.“Hmm…”Ivy hemen ona döndü.“Ne?”“Hiç.”“Rosalie.”“Ben hiçbir şey söylemedim.”Emma araya girdi.“Bence söyleyecek.”Ruby başını salladı.“Kesinlikle.”Rosalie ellerini birbirine vurdu.“Ben kampı çok sevdim!”Ivy şüpheyle baktı.“Daha gitmedik.”“Önemli değil.”“Senin aklına kötü bir şey geldi.”“Hayır.”“Rosalie.”“Belki.”Kamp alanına vardıklarında herkes otobüsten iner inmez birbirinden ayrıldı.Çantalar, uyku tulumları ve kamp malzemeleri her yere saçılmıştı.Mille elindeki listeyle herkesi sıraya sokmaya çalışıyordu.“Önce çadırları yerleştireceğiz!”Blair çantasını yere bıraktı.“Benim çadırım nerede?”Sienna elindeki kâğıda baktı.“Burada yazıyor.”“Ne yazıyor?”“Blair ve Sienna.”“Tamam.”Emma hemen yanlarına geldi.“Ruby, bizim çadır nerede?”Ruby listeye baktı.“Burada.”“Harika.”Rosalie ise Ivy'nin yanına gidip çadır listesini elinden çekti.“Bakayım.”Ivy kağıdı geri almaya çalıştı.“Rosalie, bana ver.”“Hayır.”“Sen çadır dağıtamazsın.”“Neden?”“Çünkü geçen festivalde süsleme listesini kaybettin.”“Ben kaybetmedim.”“Neredeydi?”Rosalie düşündü.“Bir yerde.”“İşte.”Rosalie kahkaha attı.Sonunda çadır listeleri dağıtıldı.Ben ise kendi ismini ararken Clara'nın adını gördüm.Aynı çadır.İkimizde de birkaç saniye sessiz kaldık.Clara sonunda gülümsedi.“Sanırım birlikteyiz.” yüzünmde küçük bir gülümseme oluştu.“Evet.”Rosalie hemen arkadan ortaya çıktı.“OOO!” irkildim.“Rosalie!”Rosalie kahkahalarla güldü.“Ben hiçbir şey demedim!”Ivy onu kolundan çekti.“Gel buraya.”“Ne yaptım?”“Hiçbir şey.”“Niye çekiyorsun?”“Çünkü seni tanıyorum.”Rosalie giderken bana göz kırptı. başımı ellerimin arasına aldım.Clara gülüyordu.“Arkadaşın biraz…”“Çılgın.”“Evet.”“Çok.”Çadırları kurmak düşündüklerinden çok daha zor çıktı.çadırın direğini tutuyordum.Clara diğer ucundaydı.“Buradan mı?”“Sanırım.”“Emin misin?”“Hayır.”İkisi aynı anda güldü.Bir süre uğraştılar.Sonunda çadır bir yana doğru eğildi.Clara birkaç saniye baktı.“Bu çadır biraz…”“Eğik.”“Evet.”“Bence estetik.”Clara kahkaha attı.Tam o sırada yanlarından Rosalie geçti.Kendi çadırına bakıp gururla:“Bizimki mükemmel!”Ivy arkasından geldi.“Çünkü ben yaptım.”Rosalie hemen itiraz etti.“Ben de yardım ettim.”“Sen sadece ip tuttun.”“Çok önemli bir görevdi.”Ivy gözlerini devirdi.Rosalie onun omzuna yaslandı.“Beni takdir et.”“Peki.”“Ne kadar?”“Biraz.”“Yetmez.”Ivy güldü.Lily ile Clara birbirlerine baktılar.“Bunlar gerçekten hiç değişmeyecek,” dedi Clara.“Sanırım.”Öğleden sonra kamp alanında çeşitli etkinlikler başladı.İlk etkinlik doğa yürüyüşüydü.Mille herkesi sıraya sokmaya çalışıyordu.“Kimse gruptan ayrılmayacak!”Rosalie elini kaldırdı.“Ben ayrılabilir miyim?”“Hayır.”“Peki.”İki dakika sonra Rosalie ortadan kayboldu.Ivy'nin gözleri büyüdü.“Rosalie nerede?”Emma parmağıyla ileriyi gösterdi.“Şurada.”Rosalie bir kayanın üstüne çıkmıştı.“BURADAYIM!”Ivy ellerini başına koydu.“İn aşağı!”“Manzara çok güzel!”“Düşeceksin!”“Düşmem!”“Rosalie!”Rosalie sonunda aşağı indi.Ivy ona doğru yürüdü.“Bir daha benden habersiz bir yere gitme.”Rosalie gülümsedi.“Merak ettin mi?”“Evet!”Rosalie bir an sustu.Sonra gülümsedi.“Güzel.”Ivy ne diyeceğini bilemedi.Emma Ruby'ye fısıldadı:“Bunlar kesinlikle sevgili değilmiş.”Ruby güldü.“Kesinlikle.”Akşam olduğunda kamp ateşi yakıldı.Herkes ateşin etrafında oturdu.Emma ve Ruby ise ellerinde marshmallowlarla bir şeyler planlıyordu. şüpheyle baktım.“Ne yapıyorsunuz?”“Hiç.”“Bu cevaba güvenmiyorum.”Ruby gülümsedi.“Biraz eğlence.”Emma marshmallowu uzattı.“Bak.”Sonra ikisi aynı anda ateşe fazla yaklaştırdı.Marshmallow birkaç saniye içinde fazla kızardı.Emma bağırdı.“YANMAYA BAŞLADI!”Ruby kahkahalarla güldü.“ÇEVİR!”“NASIL?”“BİLMİYORUM!”Mille uzaktan bağırdı:“Yiyecekleri yakmayın!”İkisi birbirine baktı.Sonra aynı anda gülmeye başladılar.Ben de gülüyordum.Clara yanında oturuyordu.“Bence bu gece sakin geçmeyecek.”“Kesinlikle.”Clara elini Lily'nin yanındaki battaniyenin üzerine bıraktı.Lily de elini onun yakınına koydu.Parmakları kısa bir an birbirine değdi.İkisi de durdu.Sonra Clara elini çekmedi.Lily de çekmedi.Bir süre öyle kaldılar.Konuşmadılar.Sadece ateşe baktılar.Clara hafifçe Lily'ye yaklaştı.“Üşüyor musun?”“Biraz.”Clara battaniyenin bir kısmını Lily'nin üzerine çekti.“Şimdi?”“Daha iyi.”Clara gülümsedi.“Güzel.”Lily de gülümsedi.Bir süre sonra başını Clara'nın omzuna yasladı.Clara şaşırdı ama sonra gülümsedi.İkisi sessizce ateşi izledi.Bu an, etraflarındaki kaostan tamamen farklıydı.Ta ki Rosalie'nin sesi duyulana kadar.“IVY!”İkisi birden başlarını kaldırdı.Rosalie kamp ateğinin diğer tarafında elinde bir battaniyeyle duruyordu.“Bununla ne yapıyorsun?” diye sordu Ivy.“Çadırımıza götürüyorum.”“Niye iki battaniye var?”Rosalie durdu.“Birini sana ayırdım.”Ivy'nin yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.“Teşekkür ederim.”Rosalie de gülümsedi.Sonra battaniyeyi Ivy'nin omzuna koydu.“Üşüme.”Ivy başını salladı.“Sen de.”Rosalie birkaç saniye ona baktı.Sonra:“Tamam.”Gece herkes çadırlara çekildi.Lily ve Clara kendi çadırlarına girdiklerinde ikisi de biraz sessizdi.Dışarıdaki sesler yavaş yavaş azalıyordu.Clara uyku tulumunu açtı.“Bugün eğlenceliydi.”“Evet.”“Seninle aynı çadırda kalmak da güzel.”Lily gülümsedi.“Ben de öyle düşünüyorum.”Çadırın içinde küçük bir ışık yanıyordu.Clara yatağına uzandı.“Yarın ne yapacağız?”“Bilmiyorum.”“Belki yürüyüş.”“Belki.”Bir süre sessiz kaldılar.Sonra Clara elini Lily'ye doğru uzattı.Lily elini onun eline bıraktı.Parmakları birbirine kenetlendi.İkisi de gülümsedi.“İyi geceler,” dedi Clara.“İyi geceler.”Tam uyumaya çalışacakları sırada dışarıdan büyük bir ses geldi.“IVY!”Lily ve Clara yerlerinden sıçradı.Ivy'nin sesi duyuldu:“ROSALIE!

NE YAPIYORSUN?”Rosalie:“ÇADIRIN İÇİNE ÇAM KOZALAĞI GETİRDİM!”Ivy:“NEDEN?”Rosalie:“DEKORASYON!”Lily ile Clara birbirlerine baktı.Sonra ikisi de kahkahaya boğuldu.Dışarıda Rosalie'nin çılgınlıkları devam ederken Clara Lily'nin elini bırakmadı.Lily de elini çekmedi.Kampın ilk gecesi böylece sona erdi.Kimse bilmiyordu ama ertesi gün çok daha büyük bir karmaşa onları bekliyordu.Çünkü Rosalie'nin aklına yeni bir fikir gelmişti.Ve Ivy'nin bundan haberi bile yoktu.