Senin Rengin

Senin RenginBölüm 24 — Bir Ev, İki Fırça ve Fazla Fazla KaosO sabah uyandığımda aklımda tek bir şey vardı.Proje.Daha doğrusu, proje ve Clara.Çünkü öğleden sonra Clara'nın bizim eve geleceğini düşünüyordum.Cünkü onu davet etmiştim.Dün toplantıda ekipler açıklandığından beri bütün gece proje hakkında konuşmuştuk.Tema henüz kesinleşmemişti ama öğretmenimiz, sanat ve fotoğrafçılığı birleştiren bir çalışma hazırlamamızı istemişti.Ben resim kısmıyla ilgilenecektim.Clara ise fotoğraflarla.Sonra ikisini birleştirip büyük bir sergi panosu hazırlayacaktık.Fikir kulağa çok güzel geliyordu.Ama bir sorun vardı.Clara benim evime gelecekti.Ve ailem onun geleceğini biliyordu.Annem özellikle biliyordu.Bu da benim için başlı başına bir problemdi.Çünkü annem birini sevdiğinde onu rahat bırakmazdı.Ve Clara'yı daha önce sadece birkaç kez görmüştü.Bu yüzden bugün kesinlikle sakin geçmeyecekti.Yatağımdan kalkıp aynanın karşısına geçtim.Saçlarımı toparlamaya çalıştım.Kıvırcık saçlarımın bazı tutamları yine kendi bildiğini okuyordu.“Harika…”Saçımı düzeltmeye çalıştıkça daha da dağınık görünüyordu.Sonunda vazgeçtim.Üzerime rahat bir kıyafet geçirip aşağı indim.Annem mutfaktaydı.Beni görünce gülümsedi.“Günaydın, Lily.”“Günaydın.”“Bugün Clara geliyordu, değil mi?”“Evet.”Annemin yüzündeki gülümseme büyüdü.“Çok sevindim.”“Anne…”“Ne?”“Lütfen normal davran.”“Ben zaten normal davranıyorum.”Babam masanın arkasından:“Bu söylediğin hiç inandırıcı olmadı.”Annem babama baktı.“Sen karışma.”Babam kahkaha attı.Ben de istemeden güldüm.“Clara öğleden sonra gelecek.”“Ne hazırlayayım?”“Hiçbir şey.”“Tatlı?”“Anne.”“Kurabiye?”“Anne!”“Tamam, tamam.”Annem ellerini kaldırdı.“Hiçbir şey yapmıyorum.”Babam:“Yarım saat sonra mutfağı tatlı kokusuyla doldurur.”“Baba!”İkisi gülmeye başladı.Ben başımı salladım.Bu evde normal bir gün geçirmek gerçekten mümkün değildi.Öğleden sonra kapı çaldığında kalbim gereksiz yere hızlandı.Annem benden önce kapıya yöneldi.“Ben açarım!”“Anne!”Ama çok geçti.Kapı açıldı.Karşımızda Clara vardı.Elinde büyük bir çanta ve birkaç dosya taşıyordu.“Merhaba.”Annem hemen gülümsedi.“Clara!

Hoş geldin.”“Merhaba.”“Gel içeri.”Clara ayakkabılarını çıkarıp içeri girdi.Ben merdivenlerden aşağı inerken annemin Clara'yı baştan aşağı süzdüğünü fark ettim.“Anne.”“Ne?”“Bakmayı bırak.”“Bakmıyorum.”Clara hafifçe güldü.“Merhaba Lily.”“Merhaba.”Clara çantasını kaldırdı.“Projeyle ilgili her şeyi getirdim.”“Harika.”Babam da salondan geldi.“Sen Clara olmalısın.”Clara biraz heyecanlandı.“Evet.