Senin Rengin

Senin RenginBölüm 25 — Taklit SavaşıErtesi gün Sanat Kulübü'ne girildiği anda Lily bir şeylerin ters gittiğini anlamıştı.Normalde sabahları kulüp odası oldukça sessiz olurdu.Ama bugün içeriden kahkahalar yükseliyordu.Hem de fazlasıyla yüksek kahkahalar.Lily kapıyı açtığında gördüğü manzara karşısında birkaç saniye olduğu yerde kaldı.Rosalie, Ivy'nin yanındaki sandalyeye oturmuştu.Ivy önündeki dosyaları düzenliyordu.Rosalie ise başını Ivy'nin omzuna yaslamış, onu izliyordu.“İvy…”“Efendim?”“Sen çalışırken çok ciddileşiyorsun.”“Çünkü çalışıyorum.”“Bence çok tatlı görünüyorsun.”Ivy dosyayı kapatıp Rosalie'ye baktı.“Sen bugün neden böyle davranıyorsun?”Rosalie gülümsedi.“Çünkü canım istiyor.”Ivy istemeden gülümsedi.Tam o sırada Emma'nın sesi duyuldu.“YETER ARTIK!”Rosalie dönüp baktı.“Neden?”“Çünkü siz ikiniz inanılmazsınız.”Ruby de Emma'nın yanında duruyordu.“Gerçekten.”Rosalie kaşlarını kaldırdı.“Ne yaptık?”Emma ellerini iki yana açtı.“Birbirinize sürekli böyle bakıyorsunuz.”Ivy:“Nasıl bakıyoruz?”Ruby hemen Rosalie'yi taklit ederek başını Emma'nın omzuna yasladı.“İşte böyle.”Emma da Ivy'yi taklit etti.“Rosalie, dosyaları düzenlemeliyiz.”Sonra tekrar Rosalie'ye dönüp dramatik bir ses tonuyla:“Ama önce sana bakayım.”Ruby Dramatik bir şekilde dudaklarını öme uzattı.Emma ise Ruby'in dudagına minik bir öpücük kondurdu.Ivy ve Rosalie kızarırken,Odadaki herkes kahkahaya boğuldu.Ivy'nin yüzü kızardı.“Ben öyle konuşmuyorum!”Emma:“Konuşuyorsun.”“Konuşmuyorum.”Rosalie:“Bence biraz konuşuyorsun.”Ivy ona baktı.“Sen benim tarafımda olmalısın.”Rosalie gülümseyerek:“Ben her zaman senin tarafındayım.”Emma hemen Ruby'ye döndü.“Bunu gördün mü?”Ruby:“Gördüm.”“Şimdi sıra bizde.”Ivy'nin gözleri büyüdü.“Hayır.”Emma:“Evet.”Emma Ruby'nin koluna girdi.“Ruby…”“Ne?”“Bugün çok güzel görünüyorsun.”Ruby hemen oyuna girdi.“Gerçekten mi?”“Evet.”“Sen de.”Emma elini kalbinin üzerine koydu.“Bunu senden duymak…”Ruby:“Kesinlikle çok etkileyici.”Emma:“Bence biz de mükemmel bir çiftiz.”Ruby:“Biz çift değiliz.”“Detay.”Rosalie kahkahalarla gülmeye başladı.Ivy ise başını iki yana sallıyordu.“Bunlar kesinlikle bizi taklit ediyor.”Ruby:“Kesinlikle.”Emma:“Ve çok başarılıyız.”Ivy:“Hayır.”Rosalie:“Bence biraz başarılılar.”Ivy ona döndü.“Sen de destekliyorsun.”“Evet.”Kapı tekrar açıldı.Mille, Blair, Sienna ve Daisy içeri girdi.Mille daha kapıdan girerken:“Burada ne oluyor?”Sienna:“Bence yine Emma.”Blair:“Kesinlikle Emma.”Daisy ise sessizce odanın ortasına baktı.Emma ile Ruby hâlâ romantik bir tiyatro oynuyordu.Emma:“Ruby, sana bir şey söylemeliyim.”Ruby dramatik biçimde ona döndü.“Söyle.”“Seni…”Herkes sustu.Emma:“...proje panosunu boyamaya davet ediyorum.”Ruby birkaç saniye dondu.“Bütün bu hazırlık bunun için miydi?”Emma:“Evet.”Ruby:“Ben seni bir an gerçekten…”Emma gülmeye başladı.“Ne sandın?”Ruby:“Hiç.”Mille kahkahayı bastı.Blair:“Bu ikisinin eline romantizm verilmemeli.”Sienna:“Kesinlikle.”Lily çantasını masaya bırakırken Clara yanına geldi.“Günaydın.”“Günaydın.”Clara etrafa baktı.“Yine başlamışlar.”Lily:“Daha sabah.”“Akşama kadar ne hâle gelirler kim bilir.”Lily gülümsedi.“Bence biz uzak duralım.”Clara:“Katılıyorum.”İkisi proje malzemelerini alıp kulübün arka tarafındaki daha sakin masaya geçti.Büyük panoyu önlerine koydular.Clara fotoğrafları sıralarken Lily boya kutularını açtı.“Şu fotoğraf buraya.”“Tamam.”“Sonra buraya biraz sarı.”“Fazla mı?”“Biraz daha açık.”Lily boyayı karıştırdı.Clara onu izledi.“Biliyor musun…”“Ne?”“Sen resim yaparken çok değişiyorsun.”Lily durdu.“Nasıl?”“Normalde çok sessizsin.”“Şimdi de sessizim.”“Ama gözlerin başka.”Lily gülümsedi.“Bunu iltifat olarak mı almalıyım?”“Kesinlikle.”Lily biraz utandı.“Teşekkür ederim.”Clara da gülümsedi.Sonra birlikte çalışmaya devam ettiler.Ön tarafta ise işler giderek kontrolden çıkıyordu.Rosalie, Ivy'nin masasındaki kalemleri renklerine göre diziyordu.Ivy:“Rosalie, onları öyle dizmene gerek yok.”“Gerek var.”“Neden?”“Çünkü güzel görünüyor.”Ivy baktı.Gerçekten de güzel görünüyordu.“Tamam.”Rosalie gururla gülümsedi.“Gördün mü?”Ivy:“Bazen haklı olabiliyorsun.”Rosalie:“Bazen mi?”Ivy:“Çok nadiren.”Rosalie dramatik bir şekilde göğsünü tuttu.“Kalbim kırıldı.”Emma hemen araya girdi.“Ruby, sen de bana böyle davran.”Ruby:“Hayır.”“Lütfen.”“Hayır.”“Bir kere.”“Hayır.”Emma ellerini birleştirdi.“Lütfen.”Ruby sonunda güldü.“Tamam.”Emma hemen Ruby'nin yanına geçti.“Ruby, sen dünyanın en iyi proje ortağısın.”Ruby:“Teşekkür ederim.”“Ve en sabırlı.”“Bundan emin değilim.”“Ve…”Emma durdu.“Ve?”“Bana yardım edeceksin.”Ruby:“İşte gerçek amacın buydu.”Herkes yeniden gülmeye başladı.Mille fotoğraf makinesini çıkarıp hepsini çekmeye başladı.“Bu anları kaydetmem gerekiyor.”Blair:“Sonra hepimize gösterecek misin?”“Tabii.”Sienna:“Bazı fotoğrafları sil.”“Neden?”“Çünkü Emma'nın yüz ifadeleri korkunç.”Emma:“Hey!”Ruby:“Biraz haklı.”Daisy de uzaktan gülümseyerek onları izliyordu.Bugün önceki günlere göre daha sakindi.Bir süre sonra Lily'nin yanına geldi.“Proje nasıl gidiyor?”Lily:“İyi.”Daisy panoya baktı.“Güzel olmuş.”“Teşekkür ederim.”Daisy kısa bir süre Clara'ya baktı.Sonra tekrar Lily'ye döndü.“Sanırım gerçekten iyi bir ekip olmuşsunuz.”Lily hafifçe gülümsedi.“Evet.”Daisy başını sallayıp diğerlerinin yanına döndü.Clara Lily'ye baktı.“Bence bugün her şey daha sakin.”Tam o anda arkadan bir şey devrildi.GÜM!İkisi de irkildi.Emma'nın sesi geldi:“RUBY!”Ruby:“Ben bir şey yapmadım!”Emma:“Boya kutusunu sen düşürdün!”Ruby:“Sen bana çarptın!”Rosalie:“Ben yardım edeyim!”Ivy:“ROSALIE, HAYIR!”Lily ve Clara birbirlerine baktı.Sonra aynı anda gülmeye başladılar.“Bu mu sakin?” diye sordu Clara.Lily:“Yanılmışım.”Öğleden sonra herkes projeye devam ederken öğretmen gelip çalışmalarını kontrol etti.“Güzel ilerliyorsunuz.”Herkes rahatladı.“Fakat bir şey eksik.”Lily:“Ne?”“Ortak bir başlık.”Mille:“Başlık mı?”“Evet.

Sanat ve fotoğrafçılığın ortaklığını anlatmalı.”Herkes düşünmeye başladı.Emma:“Renklerin Dansı?”Ruby:“Çok klasik.”Rosalie:“İki Dünyanın Buluşması?”Ivy:“Fena değil.”Sienna:“Biraz daha özgün olabilir.”Blair:“Belki ‘Aynı Karede’?”Mille:“Güzel.”Clara Lily'ye baktı.“Senin fikrin?”Lily bir süre panoya baktı.Sonra:“Senin Rengin?”Clara'nın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.“Bence güzel.”Öğretmen de başını salladı.“İşte bu.”Böylece projenin adı belli olmuştu.Senin Rengin.Günün sonunda herkes eşyalarını toplarken Rosalie yine Ivy'nin yanında duruyordu.“Yarın da beraber çalışalım mı?”Ivy:“Zaten aynı ekipteyiz.”“Yani beraberiz.”“Evet.”Rosalie gülümsedi.Emma hemen Ruby'ye baktı.“Biz de beraberiz.”Ruby:“Biz de aynı ekipteyiz.”Emma:“Hayır, ben daha romantik söyleyecektim.”Ruby:“Lütfen söyleme.”Emma:“Beraberiz.”Ruby:“Tamam.”Emma zafer kazanmış gibi gülümsedi.Rosalie:“Bizi taklit etmeyi bırakacak mısınız?”Emma:“Asla.”Ruby:“Asla.”Ivy:“Ben pes ettim.”Lily çantasını omzuna geçirirken Clara yanına geldi.“Yarın görüşürüz.”“Görüşürüz.”Bir an ikisi de sessiz kaldı.Sonra Clara:“Bugün güzeldi.”Lily gülümsedi.“Evet.”“Seninle çalışmak hoşuma gidiyor.”“Benim de.”Clara başını hafifçe salladı.“İyi geceler, Lily.”“İyi geceler, Clara.”İkisi birlikte kapıya doğru yürüdü.Arkalarında ise Emma'nın sesi yeniden yükseldi:“RUBY, YARIN DA SİZİ TAKLİT EDECEĞİZ!”Ivy:“EMMA!”Rosalie kahkaha atıyordu.Ruby:“Ben artık karışmıyorum.”Mille fotoğraf çekiyordu.Blair ve Sienna gülüyordu.Daisy ise başını iki yana sallıyordu.Lily kapıdan çıkarken gülümsedi.Bu kulüpte hiçbir gün normal geçmeyecekti.Ama belki de Lily artık bunu seviyordu.