Tempest

Adımlarını dışarıya bıraktığın da onu kucaklayan tatlı his adeta ona sarılmış gibiydi, ona rağmen adımları belli belirsiz ilerliyor ve kendisi düşüncelerinin kıyısında sallanıyordu.

Toprak zeminde süzülen ayakları insanların bulunduğu merkezden uzak olan bölgeye doğru ilerlemişti. Daha önce geldiği ağaçların çevrelediği mezar anıtına gelen bedeni babasının mezarının önüne yavaşça çökmüş ve sırtını mezarının taşına yaslamıştı.

Buraya geldiğin de her zaman üzerini saran uğursuz fısıltılar bir kez daha üzerine çökmüş gibiydi. Hayatın ikinci baharı olan bu günlerinde yüzünde ki gülümseme daha çok insanlara bir şans olduğunu kanıtlamak olduğunu anımsatmak içindi.

Uzaktan bakıldığı zaman pek şansları yoktu, kimse gücü olmayan birine destek çıkmazken Boris bu şansı kazanmıştı ve babasının sözleri ile dik duruşunu kaybetmemişti.

Uzun siyah saçları ensesinde dalgalanırken kararlı bakışları gökyüzüne uzanmıştı, Ne yaşarsa yaşasın bu oyun diğerlerinin istediği gibi bitmeyecekti.

Bu mavi gökyüzü bir kez daha kararmayacak ve kuşların dalgalanan kanat seslerini insanlara duyuracaktı.

Bulunduğu yerde bir araya toplanan bulutları izlerken gülümsemişti sırtını yasladığı mermerin soğukluğu içinde ki ateşi söndürürken sanki babasıyla dertleşir gibi sessizce konuştu;

"Merak etme baba, senin yapamadığın ne varsa onları ve daha fazlasını yapacağım. Artık oyun bahçesinde değilim tıpkı ogrisin dediği gibi onlara ortadan kaldırmaya çalıştıkları prensin kim olduğunu göstereceğim."

Keskin gözleri etrafını incelerken tanıdık bir enerji dalgası rüzgar esintisiyle beraber kucağına yuvarlanmış gibiydi. "Daha ne kadar orada saklanacaksın Akira?" Dediğin de Akira ağacın dalında gizlediği bedeninden destek alarak yere atlamış ve dizinin üstünde karşısında ki Boris ile göz kontağında bulunmuştu.

"Senin yaralandığını duydum, Bu yüzden iyi olduğunu görmek istedim."

"İyiyim, bu yaranın sorunu büyük olması değil. Kullandıkları silah yaranın yavaş iyileşmesine sebep oluyor. Yani katlanıyorum en azından bunu yapabilirim."

"Sen bundan daha fazlasını da yapabilirsin, Sen yeterli güce sahipsin."

"Biliyorum. Şimdi konuşalım mı ? Yanıma gel orada neler olduğunu bilmek istiyorum."

"Tamam" Demiş ve dizinden destek alarak ayağa kalkarak boris'in oturduğu yere gitmek için mezar taşlarının arasından geçerek eski kralının anıtının önünde iki adım geride durmuş ve tek dizinin üstünde oturmuştu bundan daha fazlası aile üyesi olmayan birisi için saygısızlık olarak adlandırıldı ve Akira bir kez daha azar yemek istemiyordu.

Saygızılık adı altında gerçekleşen 'Samimiyet' Yüzünden.

"Orada neler oldu? O adam sana neler söyledi." Dediğin de Akira dizinin üstünde durmuş vaziyette olduğu yere baktı. Anıtın için de karşısında ki prense yalan söylememek için dudaklarını zorladı.

"Artık seninle açıkça oynayacağını söyledi, hazır olmanı söyledi." Dediğin de Boris gülümsemişti ve taş mezarın önünden kalkarak üzerinde ki toprak parçalarını silkeledi.

"Başka ne söyledi.?" Akira derin nefes verirken başını karşısında ki adamın gözlerine doğru uzattı. "Ogris için harika bir planı olduğunu ve bunu yakında öğreneceğini söyledi." Demiş ceketinin içinden davetiye çıkartarak Borise doğru uzatmıştı.