SANA ÇARPINCA
KAHVE
Cumartesi
Cumartesi sabahı uyandığımda aklımda tek bir şey vardı.
Para.
Daha doğrusu, o parayla alacağım şey.
Kahve.
Telefonumu elime alıp ekrana baktım. Saat henüz dokuzu geçiyordu.
Bugün yarış vardı.
Ama her zamankinden farklı asıl alanım motor yarışları
Ve bu kez kaybetme lüksüm yoktu.
Yataktan kalkıp hazırlanmaya başladım. Dolabın karşısında birkaç saniye durduktan sonra yarış için ayırdığım kıyafetleri aldım.
Bugün Vesper olacaktım.
Derin değil.
Vesper.
Aynaya baktığımda saçlarımı her zamanki gibi değiştirdim. Kıvırcık hâline bıraktım. Lacivert tonlardaki kıyafetlerimi giyip son kez aynaya baktım.
Telefonum titredi.
Kevan: Hazır mısın?
Ben: Her zamanki gibi.
Kevan: Bugün fazla özgüvenlisin.
Ben: Çünkü her zamanki gibi kazanacağım.
Telefonu cebime koydum.
Kapıdan çıkarken içimde garip bir heyecan vardı.
Bu yarışın sonunda elimde olacak para, sadece para değildi.
Kahve'nin eve dönüşüydü.
Yarış alanına vardığımda ortam her zamanki gibi kalabalıktı.
Motor sesleri, konuşmalar, bahisler...
Ama bugün hiçbirine eskisi kadar dikkat etmiyordum.
Gözlerim yalnızca önümdeki yarış alanındaydı.
Motoruma doğru yürürken arkamdan bir ses geldi.
— Geç kaldın.
Durdum.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları