SANA ÇARPINCA
KAHVENİN EVE DÖNÜŞÜ
Kahve'nin başını okşarken içimdeki heyecan hâlâ dinmemişti.
Onu gerçekten geri almıştım.
Yıllardır yalnızca uzaktan görmeyi hayal ettiğim at, şimdi birkaç adım önümde duruyordu.
Elimi yelesinde gezdirdim.
— Bitti, Kahve.
Sesim titredi.
— Bu sefer seni bırakmayacağım.
Jett birkaç metre ötede sessizce bizi izliyordu.
Bir süre hiçbir şey söylemedi.
Sonra yavaşça yanıma geldi.
— Onu nereye götüreceksin?
Kahve'nin boynunu okşarken başımı kaldırdım.
— Eve.
Jett kaşlarını kaldırdı.
— Gerçekten evine mi?
— Hayır, tabii ki salona koyacağım.
Jett güldü.
— Bir an ciddi sandım.
— Seninle konuşurken neyin ciddi, neyin şaka olduğunu anlamak zor.
— Benim için de seninle konuşurken aynı.
Gülümsedim.
Sonra tekrar Kahve'ye döndüm.
— Evimizin yakınında küçük bir ahır var. Yıllardır boş duruyor. Babamın eski bir tanıdığı işletiyor. Onunla konuşmuştum.
Jett başını salladı.
— Yani yer hazır.
— Evet.
— O zaman götürelim.
Jokey kulübündeki görevlilerle işlemleri tamamladıktan sonra Kahve'yi hazırladık.
Bir süre sonra kulübün kapısından çıktığımızda gece tamamen çökmüştü.
Ormanın içindeki yoldan ilerlerken ben Kahve'nin yanında yürüyordum.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları