SANA ÇARPINCA
EVE HOŞ GELDİN
Pazar Sabahı
Gözlerimi açtığımda ilk yaptığım şey tavana bakmak oldu.
Bir süre kıpırdamadan öylece yattım.
Dün gece yaşananları düşünüyordum.
Yarış.
Kahve.
Onu yeniden almış olmak.
Ve en önemlisi...
Yıllar sonra ilk kez onu kaybetme korkusu olmadan uyuyabilmek.
Dudaklarımda küçük bir gülümseme oluştu.
Telefonumu komodinin üzerinden aldım.
Saat daha erkendi.
Ama tekrar uyuyacak hâlim yoktu.
Ekranı açıp grubun mesajlarına baktım.
Gece herkes birkaç mesaj yazmıştı ama şu an grup sessizdi.
Bir süre düşündüm.
Sonra gruba yazdım.
Derin:
Günaydın. Herkes uyandı mı?
İlk cevap tahmin ettiğim kişiden geldi.
Onur:
Hayır.
Kaşlarımı kaldırdım.
Derin:
O zaman neden cevap verdin?
Onur:
Ruhum uyandı.
İstemeden güldüm.
Hemen Deniz yazdı.
Deniz:
Sabah sabah başlama.
Onur:
Ben başlamadım. Derin yazdı.
Derin:
Ben sadece günaydın dedim.
Onur:
Ben de ruhumla cevap verdim.
Demir:
Onur, daha saat kaç?
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları