SANA ÇARPINCA

Bölüm 13•

BİR GÜN ÖĞRENDİĞİMDE

Tema:

Ahırda Bir Gün

Ahırın sahibi bizi padokların bulunduğu tarafa götürdüğünde güneş hâlâ yüksekteydi. Hava açıktı ama öğleden sonranın serinliği yavaş yavaş kendini hissettirmeye başlamıştı.

Üç at hazırlanmıştı.

Bulut bembeyazdı; boynunda ve sırtında birkaç küçük benek vardı. Gece ise gerçekten simsiyah görünüyordu. Güneş vurduğunda tüyleri hafifçe parlıyordu.

Kahve'yi görür görmez yanına gittim.

Elimi boynuna koyduğumda başını hafifçe bana çevirdi.

— Selam, oğlum.

Kahve burnunu omzuma doğru uzattı.

Kuzey arkamda durup onu izledi.

— Beni hâlâ hatırlıyor mu?

— Seni dün gördü.

— O yüzden mi?

— Büyük ihtimalle.

Kuzey gülümsedi.

— Ben yine de özel bir bağımız olduğunu düşünmek istiyorum.

— Beş dakikada bağ kurdun yani?

— Ben hızlı kaynaşırım.

Kahve tam o sırada başını başka tarafa çevirdi.

Güldüm.

— Çok belli.

Diğer tarafta Demir, Bulut'un yanındaydı.

Lal onun yanında duruyor, atın alnını okşuyordu.

— Çok sakin.

Demir:

— Bulut genelde sakin.

— Genelde mi?

— Bazen canı ne isterse onu yapar.

Lal kaşlarını kaldırdı.

— Bu hiç güven vermedi.

Demir güldü.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları