SANA ÇARPINCA
KARGALARIN GÖLGESİNDE
Derin
Yağmurun altında birkaç saniye daha öylece kaldım.
Baran gitmişti.
Ama söyledikleri gitmemişti.
Uzun zaman oldu, Derin.
Hep onun arkasına saklandın.
Sandığından çok daha fazlasını.
Ve son olarak...
Kargaların her zaman yalnız uçmadığını.
Kahve'nin boynuna eğildim.
— Hadi.
Sesim düşündüğümden daha titrek çıkmıştı.
Kahve'yi geri çevirdim.
Bu kez ormanın derinliklerine değil, ahıra doğru ilerledik.
Yağmur yüzüme çarparken aklımda tek bir şey vardı.
Kuzey.
Baran onun adını nereden biliyordu?
Daha önemlisi...
Kuzey, Baran hakkında ne biliyordu?
Ahıra ulaştığımda yağmur biraz olsun hafiflemişti.
Kahve'yi yerine aldıktan sonra üzerimdeki ıslak montu çıkardım.
Telefonumu elime aldım.
Ekranda Kuzey'den gelen bir mesaj vardı.
Kuzey:
İyi misin?
Mesaja birkaç saniye baktım.
Sonra yazdım.
Derin:
Sen nereden biliyorsun?
Cevap birkaç saniye içinde geldi.
Kuzey:
Neyi?
Kaşlarımı çattım.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları